ΛΟΓΟΣ Θ., Chapter 1

ἐπειδὴ “τοίνυν συνέβαινεν ἐκ τοῦ τοιούτου τρόπου πολλοὺς ‟εἰς κίνδυνον ἑαυτοὺς περιβάλλειν, κατὰ τὴν προσ- ‟οῦσαν εὐγένειαν τῆς εὐσεβείας ἡ θειότης τῶν δε- ‟σποτῶν ἡμῶν τῶν δυνατωτάτων αὐτοκρατόρων, ‟ἀλλότριον εἶναι τῆς προθέσεως τῆς θειοτάτης τῆς ‟ἰδίας δοκιμάζουσα τὸ ἐκ τῆς τοιαύτης αἰτίας εῖς ‟τοσοῦτον κίνδυνον τοὺς ἀνθρώπους περιβάλλειν, ‟ἐκέλευσε διὰ τῆς ἐμῆς καθοσιώσεως τῇ σῇ ἀγχινοίᾳ διαχαράξαι, ἵν᾿ εἴ τις τῶν Χριστιανῶν τοῦ ἰδίου ‟ἔθνους τὴν θρησκείαν μετιὼν εὑρεθείη, τῆς κατ’ αὐτοῦ ἐνοχλήσεως καὶ τοῦ κινδύνου αὐτὸν ἀποστήσειας, καὶ μή τινα ἐκ ταύτης τῆς προφάσεως τιμω- ‟ρίᾳ κολαστέον νομίσειας, ὁπότε τῇ τοσούτου χρόνου ‟συνελεύσει συνέστη, αὐτοὺς μηδενὶ τρόπῳ πεπεῖσθαι ‟δεδυνῆσθαι, ὅπως ἀπὸ τῶν τοιούτων ἐνστάσεων ‟ἀναχωρήσαιεν.