23.8 to 23.12

εἶτα ὁ μὲν ἀπῇρεν ἐπὶ τὴν Ἔφεσον, ὁ δὲ πρεσβύτερος ἀναλαβὼν οἴκαδε τὸν παραδοθέντα νεανίσκον ἔτρεφε, συνεῖχεν, ἔθαλπε, τὸ τελευταῖον ἐφώτισε. καὶ μετὰ τοῦτο “ὑφῆκε τῆς πλείονος ἐπιμελείας καὶ παραφυλακῆς, ὡς “τὸ τέλειον αὐτῷ φυλακτήριον ἐπιστήσας τὴν σφρα– “γῖδα τοῦ κυρίον. Τῷ δὲ ἀνέσεως πρὸ ὥρας λαβο– “μένῳ προσφθείρονταί τινες ἥλικες ἀργοὶ καὶ ἀπερ– ”ρωγότες, ἐθάδες κακῶν. Καὶ πρῶτον μὲν δἰ ἑστιά– “σεων πολυτελῶν αὐτὸν ἐπάγονται, εἶτά που καὶ νύ– “κτωρ ἐπὶ λωποδυσίαν ἐξιόντες συνεπάγονται, εἶτά “τι καὶ μεῖζον συμπράττειν ἠξίουν. ὁ δὲ κατ’ ὀλί– “γον προσειθίζετο, καὶ διὰ μέγεθος φύσεως, ἐκστὰς ”ὥσπερ ἄστομος καὶ εὔρωστος ἵππος ὀρθῆς ὁδοῦ καὶ “τὸν χαλινὸν ἐνδακὼν, μειζόνως κατὰ τῶν βαράθρων “ἐφέρετο. ἀπογνοὺς δὲ τελέως τὴν ἐν θεῷ σω– “τηρίαν οὐδὲν ἔτι μικρὸν διενοεῖτο, ἀλλὰ μέγα τι “πράξας, έπειδήπερ ἄπαξ, άπολώλει, ἴσa τοῖς ἄλλοις “παθεῖν ήξίον. Αὐτοὺς δὴ τούτονς άναλαβὼν καὶ λῳ– “στήριον σνγκροτήσας ἕτοιμος λᾐσταρχος ἦν, βιαιό- "τατος, μιαιφονώτατος, χαλεπώτατος. χρόνος ἐν “μέβῳ, καί τίνος έπιπεσούης χρείας άνακαλοῦσι τὸν “‘Ιωάννην. ό δε έπε ι τά ἄλλα ὧν χάριν ἧκε κατεβτή- “sατο, ἄγε δὴ, ἔφη, ὧ έπίσκοπε, τὴν παρακαταθή- “κην áπόδος ήμῖν, ἥν ἐγώ τε καὶ ο Χριστός σοι πα- "ρακατεθέμεθα έπὶ τἠς έκκλησίας, ἧς προκαδίζῃ, "μάρτνρος.