ΛΟΓΟΣ Γ, Chapter 19

εἶτα σὺ ἀναμάρτητος, ὦ >δικρανοφόρε; εἶτα οὐ σαφῶς ἀπόλωλας, ὦ ἄθλιε, >περιεστοιχισμένος; ἴσμεν, ἴσμεν σου τὸ ἐγχείρημα· ποία φροντίς, >σε θράττει δέος, οὐ λέληθεν ἡμᾶς, ὦ δύστηνε καὶ ταλαίπωρε. >τῆς ἀμβλύτητος τῶν σῶν φρενῶν, ὃς οὐδὲ τὴν νόσον καὶ τὴν >χανίαν τῆς σεαυτοῦ ψυχῆς ἀναστέλλεις· ὦ ἀνόσιε, ὅς τὴν >ποικίλοις διορύττεις λόγοις, καὶ τοιοῦτος ὢν οὐκ αἰσχύνῃ ἠμᾶς >γων καὶ νῦν μὲν ἐλέγχων, ὥς γε οἴει, νῦν δ᾿ αὐ >ὡς πίστει καὶ λόγοις ὑπερφέρων παρ᾿ οἵου δῆτα οἱ ἄθλιοι >ρίαν ἑαυτοῖς πορίζεσθαι γλίχονται·