ΛΟΓΟΣ Γ, Chapter 19

σὺ δέ, ὁ σιδηρόφρων ἀνήρ, δεῖγμά >μοι δὸς δὸς τῆς σῆς προαιρέσεως, εἰ σαυτῳ πιστευεις, και ερρωσαι τῳ >βεβαίῳ τῆς πίστεως καὶ καθαρὰν ὅλως ἔχεις συνείδησιν. ἡκε >ἐμέ, ἧκε, φημί, πρὸς θεοῦ ἄνθρωπον· πίστευσον, ὡς ταῖς >πεύσεσι διερευνήσομαί σου τὰ ἀπόρρητα τῆς καρδίας· κἂν μέν >μανικὸν ἐνεῖναι δόξῃ, τὴν θείαν ἐπικαλεσάμενος χάριν, >τός σε κάλλιον ἐάσομαι. ἐὰν δὲ ὑγιαίνων τὰ κατὰ φανῇς, φανῇς, >τῆς ἀληθείας φῶς ἐπιγνοὺς ἐν σοί, καὶ τῷ θεῷ χάριν >ἐμαυτῷ τῆς εὐσεβείας συνησθήσομαι«.