Ancient Greek
Edition urn:cts:greekLit:tlg2063.tlg028.local001
Gregorius Thaumaturgus Scr. Eccl., De fide capitula duodecim 001.1
Not analysed yet
(ca. 14 lines lost) [κα]ὶ φῶς τ̣ο̣ῦ̣ κ̣ό̣[σμου, καθὼς γέγραπται, ἀναθεματιζέσθω.] [ζ] ε[ἴ] τ̣ις λέγει· ἄλλ[ο]σ̣ ὁ̣ [παθὼν, καὶ ἄλλος ὁ μὴ παθὼν, καὶ μὴ ὁμολογεῖ] αὐτὸν τὸν ἀπ[α]θ[ῆ θεὸν λόγον καὶ ἄτρεπτον σαρκὶ ἰδίᾳ παθόντα ἀτρέπτως, καθὼς] γέγραπτα̣ι̣ [ἀναθεματιζέσθω.] η̣ εἴ τις λέγει· ἄλλος ὁ πρὸ αἰώ̣ν̣[ων υἱὸς τοῦ θεοῦ, καὶ ἄλλος ὁ ἐπ' ἐσχάτων, καὶ μὴ] ὁμολογεῖ ἕνα υ(ἱὸ)ν τοῦ θ(εο)ῦ σω̣[τῆρα ca. 30] θ εἴ τις λέγει ἐκ σπέρμα̣τος ἀνδ̣ρ̣[ὸς γεγενῆσθαι τὸν Χριστὸν ἐκ παρθένου,] καθὼς πάντες οἱ ἄνθρωπ̣οι̣ [ca. 30] σαρκωθέντα καὶ ἐνανθρωπήσ̣α̣ντα ἐ̣[κ σπέρματος Δαβὶδ, καθὼς γέγραπται,] ἀναθεματιζέ̣σ̣θ̣[ω.] (ca. 17 lines lost) []ἀλλ' ἵνα δ[είξῃ] [καὶ τῆς θεότητος τὴν ἐνέργειαν, καὶ τοῦ σώματ]ο̣σ̣ [τ]ὴ̣ν ἀλήθιαν. [ια πῶς δὲ ἡ μετὰ χρόνον σὰρξ ὁμοούσιος ἂν λέγοι]τ̣[ο] τ̣ῆς ἀχρόνου [θεότητος; ὁμοούσιον γὰρ λέγεται τὸ ταυτ]ὸν τῇ φύσ̣[ει] καὶ τῇ ἀειδιό[τητι ἀπαραλλάκτως.] [ι πῶς δ' ἂν λέγοιτο ἄνθρωπον τέλειον ἀν]ε̣ι̣ληφέν̣[αι] τ̣[ὸ]ν Χ(ριστὸ)ν ὡς ἕνα [τῶν προφητῶν, αὐτοῦ τοῦ κυρίο]υ̣ ἀν̣[θρώ]που γενομ̣έ̣ν̣ο̣υ̣ τῇ ἐκ παρθένου [σαρκώσει; διὸ γέγραπται ὅτι ὁ] π̣ρῶ̣τ̣ος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοεικός. [ἐπειδὴ δὲ ὁ ἐκ γῆς πλασθεὶς εἰς γῆ]ν̣ α̣ηεληλυθεν, ὁ δεύτερος ἄνθρωπο(ς) [ca. 20 ]κ̣[α]ὶ ἄ̣νθρωπος γενόμ(ενος) ε̣[ἰς] ο̣ὐ̣ρανοὺς ἀνελή[λυθε. καὶ λέγεται ὁ] π̣ρῶτος Ἀδάμ. καὶ ὥσπερ ὁμολόγητα̣ι (ca. 18 lines lost) [ζ πῶς] δ' ἂν λέγοιτο [ἄλλος ὁ παθὼν, καὶ ἄλλος ὁ μὴ παθὼν, αὐτοῦ τοῦ κυρίου] λ̣έγ̣οντος· δε̣ῖ̣ [τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου πολλὰ παθεῖν, καὶ ἀποκτανθῆναι,] κα̣ὶ τῇ τρίτῃ ἡ̣μ̣[έρᾳ ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν· καί· ὅταν ἴδητε τὸν υἱὸν] τοῦ ἀνθρώπο[υ] κ̣[α]θ̣[ήμενον ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρός· καί· ὅταν ἔλθῃ ὁ] υ̣ἱ̣ὸς τοῦ ἀνθρώ̣π̣ο[υ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ;] ϛ̣ πῶς δ' ἂν λέγοι τ̣[ι]σ̣ [σωζ]όμ̣[ενον τὸν Χριστὸν, αὐτοῦ τοῦ κυρίου λέγοντος· ἐγώ] εἰμι ἡ ζωή· καί· ἐ̣γ̣ὼ̣ [ἦ]λθ̣[ο]ν̣ ἵ[να ζωὴν ἔχωσι· καί· ὁ πιστεύων] εἰς ἐμὲ, θά̣νατον̣ οὐ̣ μ̣ὴ̣ θ̣εωρήσ̣[ει ἀλλ' ὄψεται τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον;] (ca. 14 lines lost) [σά]ρ̣[κ]α̣, καὶ π̣[ίνων] [μου τὸ αἵμα, ἔχει ζωὴν αἰώνιον;] [β πῶς δ' ἂν λέγοι τις ἄψυχον καὶ ἀνόητον τὸ σῶμα τοῦ κυρίου· τα]ρ̣αχὴ̣ γ̣ὰρ̣, [καὶ λύπη, καὶ ἀδημονία, οὔτε σαρκὸς ἀψύχου, οὔτε] ψ[υ]χ̣ῆς [ἀνοήτου, οὔτε θεότητος ἀτρέπτου, οὐδὲ δοκήσεως] ἔ̣νδιξι̣ς, [οὔτε ἀνθρωπίνης ἀσθενείας ἥ]τ̣τ̣[η]μ̣[α· ἀλλὰ τῶ]ν κ[α]θ' ἡμᾶς [παθῶν τὴν ἐπίδειξιν ἐν ἑα]υ̣τ̣[ῷ] ἐ̣π̣[ο]ι̣[εῖτο ὁ] λόγος, [καταδεξάμενος τὸ παθητικὸν,] κ̣[α]θὼσ̣ [γέγραπ]τ̣[α]ι, ὅτι αὐτὸς [τὰς ἀσθενείας ἡμῶν ἀνέλα]βε̣[ν], κα̣ὶ̣ [τὰς νόσο]υ̣ς ἐβάστασεν. (ca. 14 lines lost) [δ]εσπότ̣η̣ν̣, [καὶ ἀνυμνούντων τὸν ἐν φάτνῃ σπαργανωθέντα θεὸν,] [κ]α̣ὶ λε̣[γό]ντων̣· [ca. 35] [ἀ]νετράφη· θ̣[εοφανῶς ἐν μέσῳ διδασκάλων καθεζόμενος,] κ̣αὶ ἐ̣κπ̣λήτ[των αὐτοὺς τῇ σοφίᾳ παρὰ καιρὸν ἡλικίας τῆς] κ̣α̣τὰ τὸ̣ σ̣ῶμ̣α̣, [ὡς ἀπαριθμεῖται ὁ εὐαγγελικὸς λόγος. ἐν Ἰορδάνῃ] ἐβαπτίσθη, [οὐκ ἁγιασμοῦ προσλήψει προσαγόμενος, ἀλλ' ἁγιασμοῦ] μετοχὴν χ[αριζόμενος. ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐπειράσθη, οὐ πειρασμῷ] ὑποκίμενοσ̣ [(ca. 12 lines lost) καὶ] θ̣(εο)ῦ π̣ρ̣[ὸ]σ̣ [ἀνθρώπους γένηται κοινωνία. ἐπὶ ταύτῃ τῇ χά]ρ̣[ι]τ̣ι̣ δ̣ο̣ξά̣σ̣ω̣μ̣ε̣[ν] [30—35 κόσμο]υ σωτηρίας. [δοξάσωμεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, τὸ ἐνεργοῦν,] τὸ̣ ζ̣ω̣οποιοῦν̣ [ἡμᾶς, τὸ παρέχον τὰ χαρίσματα πρὸς θεοῦ κο]ι̣ν̣ωνείαν, κα[ὶ] μὴ [περιεργαζώμεθα τὸν εὐαγγελικὸν λόγ]ον λέ̣ξεσει περ[ι]ξήροι̣ς, [ἀπεράντους ζητήσεις καὶ λογο]μαχίας σ̣πίροντες, κ̣αὶ τὸν̣ [λεῖον καὶ εὐθύτατον λόγο]ν τραχύνο̣ν̣τεσ̣, ἀλλὰ μᾶλλον (ca. 10 lines lost) [. . . .] . . [ca. 40] [. . . . .] υ[ ca. 40] [γρα]φ̣ὰ̣σ̣, κ̣αὶ ὅ̣[τι ca. 33] [. . .] α̣π̣α̣ν̣τ̣α̣. [ca. 35] [καὶ ὅ]τι ἀπέθ[ανεν ὑπὲρ ἡμῶν, καὶ ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, καθὼς] [γέγ]ρ̣απται, κα̣[ὶ ὅτι εἰς οὐρανοὺς ἀνελήφθη, καὶ ἐκάθισεν ἐν] [δ]εξ̣ι̣ᾶ̣| τ̣οῦ π(ατ)ρ(ὸ)ς, [ὅθεν ἥξει κρῖναι ζῶντας καὶ νεκροὺς, καθὼς] γ̣έ̣γ̣ρ̣απται, μ̣[ή ποτε ἡμῶν λογομαχούντων πρὸς ἀλλήλους] βλασφημ[ήσωσί τινες τὸν τῆς πίστεως λόγον, καὶ ἐπέλθῃ] τὸ εἰρημ[ένον]