16.1 to 16.4

Ἀρκεῖ, φησί, <τὸ> λεχθὲν ὑπὸ τῶν ἐθνῶν πρὸς ἐπίγνωσιν τῶν ὅλων τοῖς ἔχουσιν ἀκοὰς (τῆς ἀκ)οῆς· τούτου γάρ, φῇσιν. ὁ γευσάμενος τοῦ καρποῦ ὑπὸ τῆς Κίρκης οὐκ ἀπεθηριῶθη μόνος, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἤδη τεθηριμένους τῇ δυνάμει χρώμενος τοῦ τοιούτου καρποῦ εἰς τὸν πρῶτον ἐκεῖνον τὸν ἴδιον αὐτῶν ἀνέπλασε καὶ ἀνετύπωσε καὶ ἀνεκαλέσατο χαρακτῆρα. πιστὸς δὲ ἀνὴρ καὶ ἀγαπώμενος ὑπὸ τῆς φαρμακίδος ἐκείνης τὸν τὸν γαλακτώης καὶ θεῖον ἐκεῖνον καρπόν, φησίν, εὑρίσκεται. Δευϊτιον ὁμοίως τὸ τρίτον βιβλίον, ὅπερ ἐστὶν ἡ ὄσφρηδιε <ἢ> ἀναπνοή. θυσιῶν γάρ ἐστι καὶ προσφορῶν ἐκεῖνο τὸ βιβλίον. ὅπου δέ ἐστι θυσία, ὀσμή τις εὐωδίας ἀπὸ τῆς θυδίας διὰ τῶν θυμιαμάτων γίνεται· περὶ ἤν εὐωδίαν ὄσφρησιν εἶναι δδ(. . .) ριον. Ἄριθμοὶ τὸ τὸ τέταρτον τῶν βιβλίων· γεῦσιν γεῦσιν λέγει, λόγος ἐνεργεῖ· γὰρ τοῦ τοῦ αλεῖν πάντα ἀριθμοῦ τάξει καλεῖται. Δευτερονόμιον δέ, φησίν, ἐστὶ πρὸς τὴν ἁφὴν τοῦ πεπλασμένου παι δίου ἐπιγεγραμμένον. ὥστερ γὰρ ἡ ἁφὴ τὰ ὑπὸ τῶν ἄλλων αὶσθήσεων ἁραθέτα θιγοῦσα ἀνακεθαλαιοῦτοι καὶ βεβαιοῖ, σκληρὸν ἢ θερ- μὸν ἢ γλίσχρον δοκιμάσασα, οὕτως τὸ πέμπτον βιβλίον τοῦ νόμου ἀνακεφαλαίωσις ἐστι τῶν πρὸ αὐτοῦ γραφέντων τεσσάρων.