19.1 to 19.4

Ταῦτα μὲν οὖν ὁ Σίμων ἐφευρὼν οὐ μόνον τὰ Μωσέως κακοτεχνήασς κοτεχνήσας εἰς ὅ ἐβούλετο μεθηρμήνευσεν, ἀλλὰ καὶ τὰ τῶν ποιητῶν. καὶ τὸν τὸν δούρειον ἵππον ἀλλληγορεῖ καὶ τὴν Ἑλένην ἅμα τῇ λαμπάδι καὶ ἄλλα πλεῖστα ὅσα μετάγ(ων τά) τε αὑτοῦ καὶ τῆς ἐπινοίας πλαστολογεῖ. εἶπέ τε ταύτην τὸ Πρόβατον τὸ πεπλανημένον. ἡτις ἀεὶ καταγινομένη ἐν γυναιξὲν ἐτάρασσε Ι τὰς ἐν κόσμῳ κόσμῳ διὰ f. 66r τὸ ἀνυπέρβλητον αὐτῆς κάλλος· ὄθεν καὶ ὁ Τρωϊκὸς πόλεμος δι’ αὐγὴν γεγένηται. ἐν γὰρ τῇ κατ' ἐκεῖνον καιρὸν γενομένῃ Ἑλένῃ ένῴκησεν ὲν αύτῆ] ἡ ἐπίνοια. καὶ οὔτως πασῶν ἐπιδικαδομένων αὐτῆς τῶν ἐξουσιῶν, στάσις καὶ πόλεμος ἐπανέστη έν οἶς ἐφάνη ἔθνεσιν. οὔτως γοῦν τὸν Στησίχορον διὰ τῶν ἐπῶν λοιδορήσαντα αὐτὴν τὰς οψεις τυφλωθῆναι· αὐθις δὲ μεταμεληθέντος αύτοῦ καὶ γράψαντος τὰς παλινῳδίας ἐν αἷς ὕμνησεν αὐτήν, ἀναβλέθαι· μετενσωματουμένην <δὲ> ὑπὸ τῶν κάτω καὶ τῶν κάτω ἐξουσιῶν, οἵ καὶ τὸν φησίν, ἐποίησαν, ὕστερον ἐπὶ τέγους ἐν Τύρῳ τῆς Φοινίκης πόλει στῆναι, ῇ κοτΜὼν εὑρεν. ἐπὶ γὰρ τὴν ταύτης πρώτην ζήτησιν ἴφη παραγεγονέναι, ὅπως ῥύσηται αὐτὴν τῶν δεσμῶν· ἥν λυτρωσάμενος ἅμα ἑαυτῷ περιῆγε, φάσκων τοῦτο εἶναι τὸ ἀπολωλὸς πρόβατον, ἑαυτὸν δὲ λἐγων τὴν ὑπὲρ πάντα δύναμιν εἶναι. ὁ δὲ ψυχρὸς ἐρασθεὶς τοῦ γυναίου τούτου, ’Ελένης καλουμένης, ὠνησάμενος εἶχε, καὶ τοὺς μαθητὰς αὶδούμενος τοῦτον τὸν μῦθον μῦθον.