18.1 to 18.10

Εἶδον τοὺς θησαυροὺς τῶν ἀνέμων πάντων, εἶδον ὅτι ἑ<ν> αὐτοῖς ἐκόσμησεν πάσας τὰς κτίσεις, καὶ τὸν θεμέλιον τῆς γῆς καὶ τὸν λίθον εἶδον τῆς γωνίας τῆς γῆς, εἶδον τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τὴν γῆν βαστάζοντας καὶ τὸ στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ. καὶ αὐτοὶ ἐστᾶσιν μεταξὺ γῆς καὶ οὐρανοῦ. εἶδον ἀνέμους τὸν πὐρανὸν στρέφοντας καὶ δινεύοντας τὸν τροχὸν τοῦ ἠλίου καὶ πάντας τοὺς ἀστέρας. εἶδον τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς ἀνέμους βαστάζοντας ἐν νεφέλῃ, εἶδον <πέρατα τῆς γῆς τὸ στήριγμα τοῦ οὐρανοῦ ἐπάνω. παρῆλθον καὶ εἶδον τόπον καιόμενον νυκτὸς καὶ ἡμέρας, ὅπου τὰ ἐπτὰ ὄρη ἀπὸ λίθων πολυτελῶν, 〈τρία〉 εἰς ἀνατολὰς καὶ τρία εἰς νότον βάλλοντα. καὶ τὰ μὲν πρὸς ἀνατολὰς ἀπὸ Μου χρώματος, τὸ δὲ ἦν ἀπὸ Μου μαργαρίτου, καὶ τὸ ἀπὸ Μου ταθέν, τὰ δὲ κατὰ νότον ἀπὸ Μου πυρροῦ. τὸ δὲ μέσον αὐτῶν ἦν εἰς οὐρανὸν ὥσπερ θρόνος θεοῦ, ἀπὸ Μου φουκά. καὶ ἡ κορυφὴ τοῦ θρόνου ἀπὸ λίθου σαφφείφρου. καὶ πῦρ καιόμενον εἶδον· κἀπέκεινα τῶν ὀρέων των τόπος ἐστὶν πέρας τῆς μεγάλης γῆς. ἐκεῖ συντελεσθήσον- ται οἱ οὐρανοί.