Ancient Greek · ~7 min
Book 28, lines 28.191-28.241
Nonnus of Panopolis, Διονυσιακά 28.191-241
Not analysed yet
καὶ νεφέλῃ σκέπας εἶχεν ὁμοίιον, ἐνδόμυχον δὲ
κρύπτε καὶ ἂψ ἀνέφηνε σέλας διδυμάονι παλμῷ,
φέφφεος οὐρανίοιο φέρων τύπον· ἀστεροπὴ γὰρ
ἐρχομένη φεύγουσαν ἔχει παλινάγρετον αἴγλην.
καὶ Βρόντης πολέμιζε μέλος κελαδεινὸν ἀράσσων,
βρονταίοις πατάγοισι χέων ἀντίτυπον ἠχώ·
καὶ ξείνῃ ῥαθάμιγγι χαμαιγενέος νιφετοῖο
ποιητὸν προχέων μινυώριον αἴθριον ὕδωρ
μιμηλαῖς λιβάδεσσι νόθος πέλεν ἀννέφελος Ζεύς.
βροντῆς δʼ ἰσοτύπου τεχνήμονα δοῦπον ἐάσας
εἰς φόνον ἀντιβίων Σικελῷ κεκόρυστο σιδήρῳ,
καὶ δονέων ῥαιστῆρα μετάρσιον ὑψόθεν ὤμων
δυσμενέων ἤρασσε καρήατα πυκνὰ σιδήρῳ·
τύπτε δʼ ἐπιστροφάδην ζοφερὰς στίχας, οἷά περ αἰεὶ
Αἰτναίῳ πατάγῳ σφυρήλατον ἄκμονα τύπτων.
καί σκοπιῆς πρηῶνα τανυκρήπιδος ἀράξας
ἔγχεϊ πετρήεντι κατέτρεχε Δηριαδῆος·
καὶ παλάμῃ περίμετρον ἀφειδέι πέτρον ἰάλλων
ἄντα κορυσσομένοιο μελαρρίνου βασιλῆος
στήθεα λαχνήεντα χαραδραίῃ βάλεν αἰχμῇ·
αὐτὰρ ὁ τοσσατίῳ μεθύων μυλοειδέι πέτρῳ
στέρνον ὅλον βεβάρητο· φόνον δʼ ἤμυνεν Ὑδάσπης
παιδὸς ἑοῦ βληθέντος. ὁ δὲ θρασύς, ἕλκεϊ κάμνων,
ἀκαμάτων δόρυ θοῦρον ἑῶν ἀπεσείσατο χειρῶν,
χάλκεον εἰκοσίπηχυ, πέδῳ δʼ ἔρριψε βοείην
αἰδομέναις παλάμῃσι· καὶ ἀδρανὲς ἄσθμα τιταίνων,
μαρμαρέῃ γλωχῖνι τετυμμένος ἄντυγα μαξοῦ,
ἠερόθεν προκάρηνος ἀπʼ ἠλιβάτου πέσε δίφρου,
ὡς ἐλάτη περίμετρος ὑπέρλοφος—ἡ δὲ πεσοῦσα
ἄσπετον εὐρείης περιδέδρομε κόλπον ἀρούρης—.
ἀμφὶ δέ μιν προχυθέντες ἐς ἅρματα κούφισαν Ἰνδοί,
δειδιότες Κύκλωπα δυσειδέα, μή τινι ῥιπῇ
ὑψιτενῆ πάλιν ἄλλον ἑλὼν πρηῶνα κολώνης
τπηχαλέῳ βασιλῆα κατακτείνειε βελέμνῳ,
μῆκος ἔχων ἰσόμετρον ἀερσιλόφου Πολυφήμου.
καὶ βλοσυροῦ προμάχοιο μέσῳ σελάυιζε μετώπῳ
μαρμαρυγὴ τροχόεσσα μονογλήνοιο προσώπου·
καὶ βλοσυροῦ Κύκλωπος ὑποπτήσσοντες ὀπωπὴν
θαμβαλέῳ δεδόνηντο φόβῳ κυανόχροες Ἰνδοί,
οὐρανόθεν δοκέοντες Ὀλυμπιὰς ὅττι Σελήνη
γηγενέος Κύκλωπος ἐναντέλλουσα προσώπῳ
πλησιφαὴς ἤστραπτε, προασπίζουσα Λυαίου.
Ζεὺς δὲ πατήρ, Κύκλωπος ἰδών μίμημα κυδοιμοῦ,
ὑψινεφὴς ἐγέλασσεν, ὅτι χθονίων νεφελάων
δεχνυμένη ξένον ὄμβρον ἀπειρήτου διὰ κόλπου
νίφετο μὲν τότε γαῖα, χυτὴν δʼ οὐκ εἶχευ ἐέρσην
ἄβροχα νῶτα φέρων γυμνούμενα δίψιος ἀήρ.
καὶ Τπάχιος κεκόρυστο· κασιγνήτῳ δʼ ἅμα βαίνων,
ἠλιβάτῳ παλάμῃ δονέων σάκος ἶσον ἐρίπνῃ,
ὑψινεφὴς ἐλάτην περιμήκετον εἶχεν Ἐλατρεύς,
ἔγχεϊ δενδρήεντι καρήατα δήια τέμνων.