14.11 to 14.20

καὶ ὁ καπνὸς τοῦ βασανισμοῦ αὐτῶν εἰς αἰῶνας αἰώνων ἀναβαίνει ,καὶ οὐκ ἔχουσιν ἀνάπαυσιν ἡμέρας καὶ νυκτός ,οἱ προσκυνοῦντες τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ ,καὶ εἴ τις λαμβάνει τὸ χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ . Ὧδε ἡ ὑπομονὴ τῶν ἁγίων ἐστίν ,οἱ τηροῦντες τὰς ἐντολὰς τοῦ θεοῦ καὶ τὴν πίστιν Ἰησοῦ . Καὶ ἤκουσα φωνῆς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λεγούσης · Γράψον · Μακάριοι οἱ νεκροὶ οἱ ἐν κυρίῳ ἀποθνῄσκοντες ἀπ’ ἄρτι . ναί ,λέγει τὸ πνεῦμα ,ἵνα ἀναπαήσονται ἐκ τῶν κόπων αὐτῶν ,τὰ γὰρ ἔργα αὐτῶν ἀκολουθεῖ μετ’ αὐτῶν . Καὶ εἶδον ,καὶ ἰδοὺ νεφέλη λευκή ,καὶ ἐπὶ τὴν νεφέλην καθήμενον ὅμοιον υἱὸν ἀνθρώπου ,ἔχων ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ στέφανον χρυσοῦν καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ δρέπανον ὀξύ . καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ναοῦ κράζων ἐν φωνῇ μεγάλῃ τῷ καθημένῳ ἐπὶ τῆς νεφέλης · Πέμψον τὸ δρέπανόν σου καὶ θέρισον ,ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα θερίσαι ,ὅτι ἐξηράνθη ὁ θερισμὸς τῆς γῆς . καὶ ἔβαλεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τῆς νεφέλης τὸ δρέπανον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν ,καὶ ἐθερίσθη ἡ γῆ . Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ ,ἔχων καὶ αὐτὸς δρέπανον ὀξύ . καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου ,ὁ ἔχων ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ πυρός ,καὶ ἐφώνησεν φωνῇ μεγάλῃ τῷ ἔχοντι τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ λέγων · Πέμψον σου τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ καὶ τρύγησον τοὺς βότρυας τῆς ἀμπέλου τῆς γῆς ,ὅτι ἤκμασαν αἱ σταφυλαὶ αὐτῆς . καὶ ἔβαλεν ὁ ἄγγελος τὸ δρέπανον αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν ,καὶ ἐτρύγησεν τὴν ἄμπελον τῆς γῆς ,καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν ληνὸν τοῦ θυμοῦ τοῦ θεοῦ τὸν μέγαν . καὶ ἐπατήθη ἡ ληνὸς ἔξωθεν τῆς πόλεως ,καὶ ἐξῆλθεν αἷμα ἐκ τῆς ληνοῦ ἄχρι τῶν χαλινῶν τῶν ἵππων ἀπὸ σταδίων χιλίων ἑξακοσίων .