16.14 to 16.21

εἰσὶν γὰρ πνεύματα δαιμονίων ποιοῦντα σημεῖα ,ἃ ἐκπορεύεται ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς οἰκουμένης ὅλης ,συναγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον τῆς ἡμέρας τῆς μεγάλης τοῦ θεοῦ τοῦ παντοκράτορος —Ἰδοὺ ἔρχομαι ὡς κλέπτης . μακάριος ὁ γρηγορῶν καὶ τηρῶν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ,ἵνα μὴ γυμνὸς περιπατῇ καὶ βλέπωσιν τὴν ἀσχημοσύνην αὐτοῦ —καὶ συνήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὸν τόπον τὸν καλούμενον Ἑβραϊστὶ Ἁρμαγεδών . Καὶ ὁ ἕβδομος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἀέρα —καὶ ἐξῆλθεν φωνὴ μεγάλη ἐκ τοῦ ναοῦ ἀπὸ τοῦ θρόνου λέγουσα · Γέγονεν —καὶ ἐγένοντο ἀστραπαὶ καὶ φωναὶ καὶ βρονταί ,καὶ σεισμὸς ἐγένετο μέγας ,οἷος οὐκ ἐγένετο ἀφ’ οὗ ἄνθρωποι ἐγένοντο ἐπὶ τῆς γῆς τηλικοῦτος σεισμὸς οὕτω μέγας ,καὶ ἐγένετο ἡ πόλις ἡ μεγάλη εἰς τρία μέρη ,καὶ αἱ πόλεις τῶν ἐθνῶν ἔπεσαν · καὶ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη ἐμνήσθη ἐνώπιον τοῦ θεοῦ δοῦναι αὐτῇ τὸ ποτήριον τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ · καὶ πᾶσα νῆσος ἔφυγεν ,καὶ ὄρη οὐχ εὑρέθησαν . καὶ χάλαζα μεγάλη ὡς ταλαντιαία καταβαίνει ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους · καὶ ἐβλασφήμησαν οἱ ἄνθρωποι τὸν θεὸν ἐκ τῆς πληγῆς τῆς χαλάζης ,ὅτι μεγάλη ἐστὶν ἡ πληγὴ αὐτῆς σφόδρα .