21.1 to 21.12

Καὶ εἶδον οὐρανὸν καινὸν καὶ γῆν καινήν · ὁ γὰρ πρῶτος οὐρανὸς καὶ ἡ πρώτη γῆ ἀπῆλθαν ,καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔστιν ἔτι . καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν Ἰερουσαλὴμ καινὴν εἶδον καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ θεοῦ ,ἡτοιμασμένην ὡς νύμφην κεκοσμημένην τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς . καὶ ἤκουσα φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ θρόνου λεγούσης · Ἰδοὺ ἡ σκηνὴ τοῦ θεοῦ μετὰ τῶν ἀνθρώπων ,καὶ σκηνώσει μετ’ αὐτῶν ,καὶ αὐτοὶ λαοὶ αὐτοῦ ἔσονται ,καὶ αὐτὸς ὁ θεὸς μετ’ αὐτῶν ἔσται ,καὶ ἐξαλείψει πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν ,καὶ ὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτι · οὔτε πένθος οὔτε κραυγὴ οὔτε πόνος οὐκ ἔσται ἔτι . τὰ πρῶτα ἀπῆλθαν . Καὶ εἶπεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τῷ θρόνῳ · Ἰδοὺ καινὰ ποιῶ πάντα . καὶ λέγει · Γράψον ,ὅτι οὗτοι οἱ λόγοι πιστοὶ καὶ ἀληθινοί εἰσιν . καὶ εἶπέν μοι · Γέγοναν . ἐγὼ τὸ Ἄλφα καὶ τὸ Ὦ ,ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος . ἐγὼ τῷ διψῶντι δώσω ἐκ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος τῆς ζωῆς δωρεάν . ὁ νικῶν κληρονομήσει ταῦτα ,καὶ ἔσομαι αὐτῷ θεὸς καὶ αὐτὸς ἔσται μοι υἱός . τοῖς δὲ δειλοῖς καὶ ἀπίστοις καὶ ἐβδελυγμένοις καὶ φονεῦσι καὶ πόρνοις καὶ φαρμάκοις καὶ εἰδωλολάτραις καὶ πᾶσι τοῖς ψευδέσιν τὸ μέρος αὐτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ πυρὶ καὶ θείῳ ,ὅ ἐστιν ὁ θάνατος ὁ δεύτερος . Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας ,τῶν γεμόντων τῶν ἑπτὰ πληγῶν τῶν ἐσχάτων ,καὶ ἐλάλησεν μετ’ ἐμοῦ λέγων · Δεῦρο ,δείξω σοι τὴν νύμφην τὴν γυναῖκα τοῦ ἀρνίου . καὶ ἀπήνεγκέν με ἐν πνεύματι ἐπὶ ὄρος μέγα καὶ ὑψηλόν ,καὶ ἔδειξέν μοι τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν Ἰερουσαλὴμ καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ θεοῦ ,ἔχουσαν τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ · ὁ φωστὴρ αὐτῆς ὅμοιος λίθῳ τιμιωτάτῳ ,ὡς λίθῳ ἰάσπιδι κρυσταλλίζοντι · ἔχουσα τεῖχος μέγα καὶ ὑψηλόν ,ἔχουσα πυλῶνας δώδεκα ,καὶ ἐπὶ τοῖς πυλῶσιν ἀγγέλους δώδεκα ,καὶ ὀνόματα ἐπιγεγραμμένα ἅ ἐστιν τῶν δώδεκα φυλῶν υἱῶν Ἰσραήλ ·