1.14 to 1.24

καθὼς καὶ ἐπέγνωτε ἡμᾶς ἀπὸ μέρους ,ὅτι καύχημα ὑμῶν ἐσμεν καθάπερ καὶ ὑμεῖς ἡμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ . Καὶ ταύτῃ τῇ πεποιθήσει ἐβουλόμην πρότερον πρὸς ὑμᾶς ἐλθεῖν ,ἵνα δευτέραν χάριν σχῆτε ,καὶ δι’ ὑμῶν διελθεῖν εἰς Μακεδονίαν ,καὶ πάλιν ἀπὸ Μακεδονίας ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς καὶ ὑφ’ ὑμῶν προπεμφθῆναι εἰς τὴν Ἰουδαίαν . τοῦτο οὖν βουλόμενος μήτι ἄρα τῇ ἐλαφρίᾳ ἐχρησάμην ; ἢ ἃ βουλεύομαι κατὰ σάρκα βουλεύομαι ,ἵνα ᾖ παρ’ ἐμοὶ τὸ Ναὶ ναὶ καὶ τὸ Οὒ οὔ ; πιστὸς δὲ ὁ θεὸς ὅτι ὁ λόγος ἡμῶν ὁ πρὸς ὑμᾶς οὐκ ἔστιν Ναὶ καὶ Οὔ . ὁ τοῦ θεοῦ γὰρ υἱὸς Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ ἐν ὑμῖν δι’ ἡμῶν κηρυχθείς ,δι’ ἐμοῦ καὶ Σιλουανοῦ καὶ Τιμοθέου ,οὐκ ἐγένετο Ναὶ καὶ Οὒ ,ἀλλὰ Ναὶ ἐν αὐτῷ γέγονεν · ὅσαι γὰρ ἐπαγγελίαι θεοῦ ,ἐν αὐτῷ τὸ Ναί · διὸ καὶ δι’ αὐτοῦ τὸ Ἀμὴν τῷ θεῷ πρὸς δόξαν δι’ ἡμῶν . ὁ δὲ βεβαιῶν ἡμᾶς σὺν ὑμῖν εἰς Χριστὸν καὶ χρίσας ἡμᾶς θεός ,ὁ καὶ σφραγισάμενος ἡμᾶς καὶ δοὺς τὸν ἀρραβῶνα τοῦ πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν . Ἐγὼ δὲ μάρτυρα τὸν θεὸν ἐπικαλοῦμαι ἐπὶ τὴν ἐμὴν ψυχήν ,ὅτι φειδόμενος ὑμῶν οὐκέτι ἦλθον εἰς Κόρινθον . οὐχ ὅτι κυριεύομεν ὑμῶν τῆς πίστεως ,ἀλλὰ συνεργοί ἐσμεν τῆς χαρᾶς ὑμῶν ,τῇ γὰρ πίστει ἑστήκατε .