Ancient Greek · ~7 min
Book 1, lines 1.1-1.42
Oppian of Apamea, Κυνηγετικά 1.1-42
Not analysed yet
σοί, μάκαρ, ἀείδω, γαίης ἐρικυδὲς ἔρεισμα,
φέγγος ἐνυαλίων πολυήρατον Αἰνεαδάων,
Αὐσονίου Ζηνὸς γλυκερὸν θάλος, Ἀντωνῖνε·
τὸν μεγάλη μεγάλῳ φιτύσατο Δόμνα Σεβήρῳ,
ὀλβίῳ εὐνηθεῖσα καὶ ὄλβιον ὠδίνασα,
νύμφη ἀριστοπόσεια, λεχὼ δέ τε καλλιτόκεια,
Ἀσσυρίη Κυθέρεια καὶ οὐ λείπουσα Σελήνη,
οὐδὲν ἀφαυρότερον Ζηνὸς Κρονίδαο γενέθλης·
ἑὐμενέοι Τιτὰν Φαέθων καὶ Φοῖβος Ἀπόλλων.
τῷ ῥα πατὴρ μεγάλῃσι πονησάμενος παλάμῃσι
δῶκεν ἔχειν πᾶσαν τραφερήν, πᾶσαν δὲ καὶ ὑγρήν.
σοὶ μὲν γὰρ θαλέθουσα κύει πάνδωρος ἄρουρα,
καὶ πάλιν εὐδιόωσα τρέφει κλυτὰ φῦλα θάλασσα·
σοὶ δέ τε πάντα νάουσιν ἀπʼ Ὠκεανοῖο ῥέεθρα,
φαιδρά τε μειδιόωσα θέει κλυτὸς Ἠριγένεια.
τοιγὰρ ἐγὼν ἔραμαι θήρης κλυτὰ δήνἐ ἀεῖσαι.
τοῦτό με Καλλιόπη κέλεται, τοῦτʼ Ἄρτεμις αὐτή.
ἔκλυον, ᾗ θέμις ἐστί, θεείης ἔκλυον ἠχῆς,
καὶ θεὸν ἠμείφθην· πρώτη δέ με τοιάδʼ ἔνισπεν·
α. ἔγρεο, καὶ τρηχεῖαν ἐπιστείβωμεν ἀταρπόν,
τὴν μερόπων οὔπω τις ἑῇς ἐπάτησεν ἀοιδαῖς.
ο. ἵλαθι, πότνια δῖα, τὰ δʼ ἐν φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς,
ἄμμες ὑφʼ ἡμετέρῃ μεροπηΐδι λέξομεν ἠχῇ.
α. οὐκ ἐθέλω τριετῆ σε τὰ νῦν Ὀρίβακχον ἀείδειν,
οὐ χορὸν Ἀονίου παρὰ βένθεσιν Ἀσωποῖο.
ο. Λείψομεν, ὡς κέλεαι, τὰ Σαβάζια νύκτερα θύσθλα·
δηθάκις ἀμφεχόρευσα Θυωναίῳ Διονύσῳ.
α. μὴ γένος ἡρώων εἴπῃς, μὴ ναυτίλον Ἀργώ,
μηδὲ μόθους μερόπων, μή μοι Βροτολοιγὸν ἀείσῃς.
ο. οὐκ ἐρέω πολέμους, οὐκ Ἄρεος ἔργα κάκιστα·
ἐφρασάμην Πάρθων τε δύας καὶ Κτησιφόωντα.
α. ἀμφὶ πόθοις ὀλοοῖσιν ἀκὴν ἔχε, λεῖπέ τε κεστούς·
ἐχθαίρω τὰ λέγουσιν ἀθύρματα Ποντογενείης.
ο. Ἐκλύομέν σε, μάκαιρα, γάμων ἀμύητον ἐοῦσαν.
α. μέλπε μόθους θηρῶν τε καὶ ἀνδρῶν ἀγρευτήρων·
μέλπε γένη σκυλάκων τε καὶ ἵππων αἰόλα φῦλα,
βουλὰς ὠκυνόους, στιβίης ἐϋκερδέος ἔργα·
ἔχθεά μοι θήρεια λέγειν, φιλότητας ἀείδειν
καὶ θαλάμους ἐν ὄρεσσιν ἀδακρύτοιο Κυθείρης
καὶ τοκετοὺς ἐνὶ θηρσὶν ἀμαιεύτοιο λοχείης.
τοῖαι συνθεσίαι Ζηνὸς μεγάλοιο θυγατρός.
ἔκλυον, ἀείδω· βάλλοιμι δʼ ἐπίσκοπον ἠχήν.