Page 436

ἀρξάμε<νοι Θεὸν> σέβειν καρποφοροῦμεν, καρποφορίαν ἀκάθαρτον, ἀναμὶξ ἔχουσαν ἁμαρτήματα καὶ δεομένην καθάρσεως· τὸ δὲ ‹Ῥαφαῒν› ἀνακειμένας μήτρας· ἵνα σφοδρὸν καὶ εὔτονον τὸ τῆς ψυχῆς καταστησώμεθα γόνιμον. Ταῦτα λέγεται πρὸς ‹τοὺς υἱοὺς Ἰωσήφ›, ὃς ἑρμηνεύεται προσθήκη Κυρίου. Οἳ καὶ λέγουσιν· «ἵππος ἐπίλεκτος καὶ σίδηρος ἐν παντὶ τῷ