Ancient Greek · ~7 min
19.116 to 19.169
Philodemus, P.Herc. 19, 698 19.116-169
Not analysed yet
κρε ν ο σια ουσιν φαν ανε διάνοια υσα πρὸς ον εν καὶ υνταισυνη δὲ αὐταῖς ι οχ ζητ εθ ων ταισας ν νο διβη δαρ ον εν νῦν γε ω αιδον ταν πρότερον πα κα σουη ως αυ αμαδα νομον προτερη ε μ ἡδον υ σο νο υ αν κε οιν ρο οσ κερσεδ τ φη πρότερον φα διὸ παθη ου αλλω τα πτο τα μνη μον ν τ σερειδ ειτ ε o ἐστι λαλ ηναδ ουν ετα α κ α ταορ ικως τον σα οτ κ τεσδιε πῶς ἄρα τη των εμηδ ε θαι σ αιν ρομο τει τοῦ παρόντος νοντες οπερο νοδ ε ι ανσα κην ε των ε νθ ουν α δεν σι ατα τον διὰ τ ε ν ο ωσα μ καν δε ας διαφέροντα ετοσθ κατα αιγμ του ε σθεντ α ντ ὅταν ε ην γ ισ αις ετ σθ γα να λαμβαν να ρινο α τὰς να τομενω ιλο αυ ισ οττ θα μ φερε ὄψε κρι νοαθε τ α αρ ανε ετ πησυτηναι νησεως του κατάληψιν κατ ατ υτα α σθη τερμεν πε καταλαμβαν κο τη ισ βαν 5. εμου αν αμ με π μεαρο μοας πω μὲν αρ δ τ ος α αν ον τη ται θενει ουν να των με ν τ' αἰσθητὴν ο τωι καθάπερ αυ εζκτα τωατοο τὸν ὑπάρχοντ α χρόνον ενω πτ σειμα σαιη δαμ νειν ωνου αἰσθητὸν νοντον ομεωρητω νταττωμεισπο τοῦ λόγου ατηι αι ει κ το φι ο νη ον α κ ἐπεὶ Ἐπίκουρος ν ἐστι ὄγκον σθαι ν ειν νον ζεσθαι ουθης βαινομένου ατησε ς αἰσθήσεται ησεθοτι ει αὐτῶι πα ἔλαττον ντος αὐτῶν ν γινεης ν δρνειν π κα κα ο η τον ει συν ς δὲ δια απο αι δ μ το λο τα δε ν ο