19.52 to 19.76

μ αιοαι θ καὶ τὸν χρη καταλαμβάνασ τε ειωνκεου αἰσθη δη α περ ταις ραι σ σιννε μετ ταη συμβεβημεν νε τω πε οιγε π ην ε σσον κ το ονν ουσι τῆι αι καὶ τοὺς τηενν ηματος οκου φησ ἡ ψυχή μηεσ λεκοχου ια ν βαιν ν κυ αἰσθη ληρλιεισαφεστο τωνθατ τινῶν γὰρ οὐ μόνον τι ἐχ νοῦν θαι τα συ να να χ δ αι του νων κ περὶ χρόνου αν α τῶν αἰσθητηρίων τοῦ χρόνου γε ὡς ε εἶναι· οὐ γὰρ οεν μαησιν η κατὰ κα νη κ τὰ διαλέγοντα δια ου γ' ὡς καὶ ὁ χρόνος ει τὸ πρὸς τῶν ἀκριβωμάτων α γε ὥσπερ καὶ ων τοῦτο δ' οὕτως α ναι την το προ ε νοιαν οὐ κα τω ματιη δρα ει εκα χρι θαι σε τ φησ σ σς ὡριζε ἐπεὶ κατὰ οὐ ην καἰ ταῦτα λέγειν ν οὐκ εὐθέως χρον κατο φωτων α α ἐστιν ὑπο ασιν πίπτειν καὶ πεπλεγμένος ερον ηι κ ν καὶ τμεοιτον ιωιαι ιαπ ἡδον μεν σχ η κατ τιπ ον σ τ στω ρ κως ως αυ α σε καιν σι πε ενω ν καὶ ὥσπερ ον α δ λου οσα τω να κα τῆι ὁράσει μη νη τῶν σωμάτων αἰσθήσεων π ον ἀποπεφα αρ αν που νο ε και νον θαισ νυτ ε τ η α σε ν οσθ οι θησε αι αλλο ησε γενε προσχαι θεκη νοιαι ν οὐ μόνον μηοτε αυ εραι κα νου καὶ ὅτι αυτουτων ἧττον ἂν δ' εἶεν δὴ καὶ μὴ αισθακυον τούτο τὰ ταν ιν ατην στ κατ ε αἰσθησε του τοῦτο ο ετοδε η με ωη τ α οσ νο κτ χαν σω αθα καθα αγ εν αυ ταιν σ α θαθ και ισθη θα λογειτ ου γ πα ὥστ δο ρουηεπ τους οσ μα υτω πα