698.14a to 698.17b

περὶ ἑαυτὰς παθῶν κρίσιν μὴ προσφέρε σθαι διὰ τὸ μηδεμίαν ἅ πτεσθαι καὶ θιγγάνειν τῶν παθῶν· ὡς γὰρ ἡμῶν, ὅταν ὑπὸ τῶν αἰσθητηρίων τὰ πάθη κρίνεσθαι νομίζωμεν, ἔξω τε αὐτὰ φασκόντων ὑποπίπτειν καὶ εἴσω τι αγας ἐπ ὶ πάθη τὴ ν αἴσθησιν γίνεσθαι, καθάπερ ἐπὶ χυλὸν καὶ ὀσμήν, ταῦτα λέγουσιν τα με τὸ γενέσθαι θ εῖσθαι πλὴν π οὕτως ε τὰ πάθη καταλήψεις ἑαυτῶν εἶναι πρὸς τὸ γενέσθαι ἐπαισθήσει καὶ καταλήψει τὸ αἰσθητήριον ασν εἶναι τὴν ὄψιν, ἀλλὰ καὶ τοῦ ὁρᾶν ἐπαισθάνεσθαι, παραπλ η σίως δ' οὐδ' ἥδεσθαι μόνον ὑπὸ τῆς εὐχροίας, ἀλλὰ καὶ κατ' αὐτὴν παρουσία ν τῆς ἡδονῆς ἐπαισθάνεσθαι τῆς ἡδονῆς καὶ οὐχ ἑτέρωι πάθει· τὸ δ' ἀναλογοῦν ἀκουστέον καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων αἰσθητηρίων. τούτου δήπου λεγομένου πρὸς ἡμῶν ὄντως, ὅταν φῶμεν καὶ τἀ πάθη καὶ τὰς α ἰσθήσεις καταλήψεις ἑαυτῶν εἶναι δενε βαμν ταυτ ντπα καὶ ἀνικήτωι καίτοι ὁμοδόξ η ἀεὶ δυσθετούμενοί τινες ἔφασ αν τὰς αἰσθήσεις ἡδείας μόνον τῆς αἰσθήσεως αἰσθητῶν κρίσιν λέγομεν εχειτικνοτ αἰσθάνεσθαι δοξαζ δὴ τὰ πάθη αἰσθήσεω ν ψιντου ποιοῦν καὶ ὑφεστηκ ἁπλοῦν ἐστι π αἰσθντωνα ταις πάθους γίνεσθαι αἰσθητόν, οὐ γὰρ ἀπλῶς ἡ γεῦσις ἀντιλαμβάνεται τοῦ χυλοῦ αλλα νονμαι αὐτοῦ πάθους τοῦ μορίου καταλ αμ βά νεθ' ὑπὸ τοῦ αἰσθητηρίουωςτον, τόδε πάθος οὐχ οὕτως ἀλλὰ περὶ αὐτὸ τὸ αἰσθητήριον ὑπάρχον εμς αὐτὸ ἑαυτῶν αυτ ν τὸ γεγὼς εσαι τὸ φράζειν α ὡς ομητιοδω νεν τὸν προς τον οσοδαναι ε λέγομεν ὅθεν αἰτίου νοήσεις ἀναιροῦσιν· οὐ γὰρ εν ὥστε κατο τος· αἴτιον γὰρ ε τινός ἐστι το ων τῶν ον τ αισταδαν ς δύναμιν ου σι καταλαμβα αἰσθήσεις ε ει δύναμις ἐπὶ σώματος ως ο νη ειαση φανεστα αν αἰθητοῦ δη ν δὴ αμε