Column 51

ν ταῖς ἡδονα ῖς καὶ ἐπιθυμίαις μὴ ἐπινα ἀλλ' ἤ τισιν ὀλίγοις, λμενης ανις ιου σινονοσο ης λα σωφρόνος τῆς ουσης, τῆς δὲ α χαιτοσς ἐκεινη τῆς μὲν ἡδείας, τῆς δὲ ψυχρᾶς καὶ ἀηδοῦς σιοι ς καὶ τὸ ν εἶναι περὶ μουσικὴν ν· εὐλαβείας γὰρ πολλῆς αὐτὴν δεῖσθαι μάλιστα πασῶν εἰκόνων*· ἁμαρτόντα τε γὰρ τὰ μέγιστα βλάπτεσθ αι τὰ ἤθη, ἐργῶδές τε τούτων αἰσθέσθαι διὰ τὸ τοὺς ποητὰς φαυλοτέρους εἶναι τῶν Μουσῶν*· ταύτας γὰρ οὐκ ἂν ποιῆσαι τὰ μειμήματα ἐλευθέρων, μέλη τε καὶ ῥ υ θμοὺς προσαρμοσάσας δούλων καὶ ἀνελευθέρων, καὶ ἀνά παλιν, οὐδὲ θηρίων συνθεῖναι καὶ ἀν θρώπων καὶ ὀργάνων πάντων φωνὰς ονελωνα · ποητὰς μέντ οι, κἀνθρωπίνους, σφόδρα τὰ τοιαῦτα ἐμπλέκοντας καὶ συνκυκῶντας ἀλόγ ως, καταγελασθῆναι ἂν διασπῶντας ῥυθμὸν μὲν καὶ σχήματα μέλους χωρίς, λόγους ψειλοὺς εἰς μέτρα τιθέντας, μέλος δὲ αὖ καὶ ῥυθμὸν ἄνευ ῥημάτω ν, ψειλ ῆι κιθαρίσει καὶ αὐλήσει χρωμένους· ἐν οἷς δὴ παγ χάλεπον ἄνευ λόγου γινόμενον ῥυθμόν τε καὶ ἁρμονίαν γινώσκειν ὅ τ ι τε βούλεται καὶ ὅτωι ἔοικεν τῶν ἀξιολόγων μιμημάτων· ὑποληπτέον δ' ὅτι τό γε τοιοῦτο πολλῆς ἀγροικίας με στὸν πᾶν ὁπόσον τάχους τε καὶ