Ancient Greek · ~3 min
Column 82
Philodemus, P.Herc. 225, 411, 424, 1094, 1497, 1572, 1575, 1576, 1578, 1583 82
Not analysed yet
ποιεῖ τ αῖς ψ υχαῖς· οὐδὲ γὰρ φράζων ὅτι τεθεικότος τοῦ ου τῆς μουσικῆς πρὸς ὕβριν ἄγει καὶ ἀκολασίαν μέλ η τιν' αὐτάς, οὗτος οἷς ἔλεγεν ἀκόλουθον ἐδείκνυε τὸ προσδέχεσθαι τἀναντία συμβαίνειν ὑπὸ τῶν ἐναντίων· καὶ γὰρ αὐτῶι δοκεῖ τὸ πρὸς ἀκολασίαν ἔνια παρορμᾶν καὶ περιΐστασθαι παραινεῖ τὰ τοιαῦτα . Ὃ μὲν οὖν προσει θισμένος ἀκολασίαν ε νέαν η μ τ ἐναντ ι ισομαι πρ ν καὶ προ ιαν· οὐ γὰρ λέγω μηδὲν ταύτης ἀνήκειν εἰς σπουδ ήν, ἀλ λὰ πᾶν εἰς ἄνεσιν καὶ τέρψιν, εἰ καὶ μὴ τίθημι τὸ μιμητικὴν εἶναι· ἢ καὶ τὸ δοκοῦν ἐμαυτῶι συναναιρήσω*· τὸ γὰρ αὖ μαχεῖσθαί με τἀληθεῖ τοῦτο φάσκοντα, πολλοῦ δεῖ παριστάνειν Θεόφραστος, ὅποταν ἄλογον εἶναι γράφηι τ ὸ μὴ κινεῖν ὅλως καὶ ῥυθμίζειν τὰς ψυχὰς τὴν μουσικήν, ἐπειδήπερ, ὡς τοῦτο φας εληλγμεν νω