Ancient Greek · ~3 min
Column 91
Philodemus, P.Herc. 225, 411, 424, 1094, 1497, 1572, 1575, 1576, 1578, 1583 91
Not analysed yet
ειν’, τὰς δὲ μειμήσεις εἰς ταὐτό πως ἄγειν καὶ κιν εῖν τὸ πάθος· ὥστ' ,ἐπεὶ καὶ τὸ μιμεῖσθαι τὰ λελεγμένα τὴν μουσικὴν καὶ τὸ μιμούμενα ὑπ' αὐτῆς πρὸς ἀρετὴν ὠφελεῖν τι, μᾶλλον δὲ δ ῆτα τῶν μυρίωι μιμητικωτέρων, διεψευσμένον ἐδείξαμεν, οὐ προσδεξόμεθα ο τοῖς ἐπιφ τὴν μουσικὴν ο υσμ μ οι ομεθα ς ἕκαστον λογ ἐθιζ ομένους καὶ μέλεσι μεθ' ἡδονῆς, ἣ τοιαύτην ἔχει δύναμιν, ῥυθμίζεσθαί πως τὰ ἤθη διὰ τῶν παθῶν, ὥστε καἶτα κατ' ἀλήθειαν οὕτως ἔχειν· χρεία δ' οὐδὲ τοῖς ἑξῆς προσδιατρίβειν*, ἀλλὰ δόντας αὐτῶι τὸ μέγιστον εἶναι πρὸς τὴν ὁρμὴν τῶν καλῶν τὸ χαίρειν ἐφ' οἷς δεῖ καὶ φιλεῖν* ἃ δεῖ, τὰ δ ὲ μεταξὺ παρέντας ἐν μέ λει χαίρε ιν, τὸ δὲ μουσικὴν τῆι ἡδονῆι προάγειν ἡ μᾶς χαί