Ancient Greek · ~2 min
Column 13
Philodemus, P.Herc. 229, 242, 243, 247, 248, 433, 437, 440, 452, 1077, 1088, 1093, 1098, 1114, 1428, 1602, 1609, 1610, 1648, 1788, 1815 13
Not analysed yet
κα στοι χ είωσις ὁμ οίων οὖσα φαίνο ιτ' ἂν ἑνότης· δύναται γὰρ ἐκ τῆς ὁμοιότητος ὑπάρχουσι διαιώνιον ἔχειν τὴν τελείαν εὐδαιμονίαν, ἐπειδήπερ οὐχ ἧττον ἐκ τῶν αὐτῶν ἢ τῶν ὁμοίων στοιχείων ἑνότητες ι ὑποτελεῖσθαι δύνανται καὶ ὑπὸ τοῦ Ἐπικούρου καταλείπονται καθάπερ ἐν τῶι Περὶ ὁσιότητος αὐτότατα· τὸ δὲ μηδεμίαν ὑπε ναντιολογίαν εἶναι παραιτητέον ὑποδεικνύειν. εἴωθε τοίνυν πά νθ' ὁμῶς ταῦτα φύσι ν ἀποτελεῖσθαι λέγειν· τὰ πολλὰ μὲν ἐπειδὰν ἐκ τῆς ὁμοίων ἄλλων κἄλλων ἐπισυνκρίσεως ἀ τόμ ων γέ ν ηται πο