Fragment 12

τὴν Ἀ μ φιαράου παραίνεσιν· ποντίου θηρὸς πετραίου χρωτὶ μάλισ τα ν όον προστρέπων πάσαις πολίεσσιν ὁμί λει φησὶ Πίν δαρος. Πῶς γὰρ τελ οσο λλατων θντετ ομηεπολγνμον ὅ τι τοῖς μὲ ν οἰκοῦσιν τὴν Ξυρίαν καὶ τὴν Αἴγυπτον καὶ ὁμοίους τόπους νοσήσασιν καὶ μέχρι πολλῶν ἡμερῶν ακαταις, οἴνου δὲ προσφοραὶ πολεμιώταται, τοῖς δὲ τὴν Ἀττικὴν καὶ τὴν Ἰταλίαν τὰ μὲ ν οὐκ ἄγαν ἐμπρέποντα, δόσις δ' οἴνου πλεοναζόντως σωτήριος, καὶ τοῖς μὲν ο ἰ κοῦσιν ὑπὸ τὰς ἄρκτους τὰ μὲν ἄνω μέρη τοῦ σώματος ἐπισφαλῆ, τὰ κάτω δὲ οὐ δυσάλγητα, τοῖς δ' ὑπὸ τὴν μεσημβρίαν πάντα ἐνατίως ἔχει κυβερνητ ῶν τοισ γε καὶ ραλλα τοῦτ' οὐδένα περ χρᾶσθαι πρὸς αὐτόν, ὅτι παρέβαλε ῥήτορας τοῖς πολύποσιν· πολύποδες γάρ εἰσιν οἱ τοῦτ' ει σιντινοαι θηρ καὶ ταπα χηπε πολυποδ εσ ἰδίωμα τ σειτιστηη λόγος ηρτικρο ἅπαντ' ειναν