Book 8

ὧδε μὲν παρεσκεύαστο πρὸς τὰ ἐκ τοῦ τυράννου πάντα, προεστῶτι δʼ αὐτῷ τοῦ δικαστηρίου προσελθὼν ἕτερος γραμματεὺς ὦ Τυανεῦ, ἔφη γυμνὸς ἔσελθε. λουσόμεθα οὖν εἶπεν ἢ δικασόμεθα; οὐχ ὑπὲρ ἐσθῆτος ἔφη ταῦτα προείρηται, ἀλλʼ ἀπαγορεύει σοι ὁ βασιλεὺς μήτε περίαπτον μήτε βιβλίον μήτʼ ἄλλο γραμματεῖον ὅλως μηδὲν ἐσφέρειν ἐνταῦθα. μηδὲ νάρθηκα εἶπεν ἐπὶ τοὺς ἀνοήτως αὐτὸν ταῦτα πείθοντας; ἀναβοήσας δὲ ὁ κατήγορος ὦ βασιλεῦ, πληγὰς ἔφη ἀπειλεῖ μοι ὁ γόης, ἐγὼ γάρ σε ταυτὶ πέπεικα. οὐκοῦν εἶπε σὺ μᾶλλον γόης, ἃ γὰρ μὴ ἐγὼ πέπεικά πω τὸν βασιλέα, ὡς οὐκ εἰμί, σὺ φῂς αὐτὸν ὡς εἴην πεπεικέναι. παρῆν δὲ τῷ κατηγόρῳ λοιδορουμένῳ ταῦτα καὶ τῶν Εὐφράτου τις ἀπελευθέρων, ὃν ἐλέγετο Εὐφράτης ἄγγελον τῶν ἐν Ἰωνίᾳ τοῦ Ἀπολλωνίου διαλέξεων στεῖλαι ὁμοῦ χρήμασιν, ἃ τῷ κατηγόρῳ ἐπεδόθη.