Β

370 sqq. διὰ τί, Ὀδυϲϲέωϲ καὶ κρατήϲαντοϲ τοὺϲ Ἕλληναϲ φεύγειν μέλλονταϲ καὶ τοὺϲ οἷοϲ ὁ Θερϲίτηϲ καταϲταϲιάζονταϲ ἐπιϲχόντοϲ καὶ ἀπειλαῖϲ καὶ πληγαῖϲ ὁμοίωϲ γὰρ τῷ Θερϲίτῃ ὃν δ’ α ὖ δήμου τ’. ἄνδρα ἰδ οι β οόωντά τ’ ἐφεύροι, τὸν ϲκήπτρ ῳ ἐλἁϲ|αϲκεν ὁμοκλ κλ ήϲαϲκέ τε μύθ ῳ (v. 198. 99) ὅθεν καὶ τὸν Θερϲίτην προήχθη τύψαι, χείρονα ὄντα τῶν πληγὰϲ εἰληφότων —πρὸϲ δὲ τούτοιϲ δημηγορήϲαντοϲ γορήϲαντοϲ οὕτωϲ ὡϲ ἐπιβοῆϲαι αὐτῷ ἅπανταϲ ἐπαινοῦνταϲ —ὣϲ ἔφατ᾿ ,Ἀργεῖοι δὲ μέγ’ ἴαχον, ἀμφὶ δὲ ν ῆεϲ ϲμερδαλέον κονάβηϲαν ηϲαν ἀυϲάντ ων ὑ π’ Ἀχαι ῶν, μ ῦθον ἐπαινήϲαντεϲ Ὀδυϲϲῆοϲ ϲῆοϲ θείοιο (v. 333 —35) —,Ἀγαμέμνων μόνῳ Nέϲτορι τὰ πρωτεῖα δίδωϲι καὶ τῆϲ νίκηϲ παραχωρεῖ, λέγων ἦ μὰν α ὖτ’ ἀγορ ῇ νικᾷ ϲ ,γέρον, υἷαϲ Ἀχαιῶν (ν. 70), καὶ τοιούτουϲ δέκα εὔχεται ϲυμφράδμοναϲ δμοναϲ γενέϲθαι, οὕτω γὰρ τάχα πορθηθῆναι τὴν Ἴλιον, χερϲὶν ὑφ’ ἡμετέρῃϲιν ἁλοῦϲαν (v. 374 ). ῥητέον οὖν ὅτι οὐχ ἀπλῶϲ νικᾶν ἔφη καὶ ἐντὸϲ πᾶϲι τὸν Nέϲτορα, ἀλλὰ μόνον ἐντὸϲ τῇ ἀ γορ ῇ νικᾷ ϲ, γέρον, τὰ πρωτεῖα διδοὺϲ κατὰ τὴν δημηγορίαν καὶ αὐτὸϲ τῷ Nέϲτορι, καθάπερ οἱ Ἕλληνεϲ τῷ Ὀδυϲϲεῖ. Ὀδυϲϲεϲ μὲν γὰρ ἐδημαγώγηϲεν ὡϲ πρὸϲ δημοκρατίαν ἁρμϲαϲ τὸν λόγον. καὶ ὡϲ ἐπ’ αὐτοῖϲ ἂν μένειν ἢ ἀποπλεῖν τί γάρ φηϲιν, ὑποτάξαϲ τάξαϲ τὸν Ἀγαμεμνονα τῇ τῶν Ἑλλήνων ἐξουϲίᾳ Ἀτρείδη, νῦν ϲε, ἄναξ, ἐθέλουϲιν Ἀχαιοὶ π ᾶ ϲιν ἐλέγχιϲτον θέμεναι μερόπεϲϲι πεϲϲι βροτοῖϲι (v. 284 85) καὶ τὰ ἑξῆϲ ὁ δὲ Νέϲτωρ τὸν Ἀγαμέμνονα μέμνονα αὐτὸϲ ἄρχειν παρακαλεῖ καὶ μὴ φροντίζειν τῶν ἀποϲτατούντων, των, ϲυμφέρειν γὰρ πᾶϲι τὴν τούτου ἀρχὴν διὰ τὸ πάνταϲ οὐχ ὑποϲχέϲεϲιν ϲχέϲεϲιν ἁπλῶϲ, ὡϲ Ὀδυϲϲεὺϲ ἔφη (v. 286), ὅρκοιϲ δὲ καὶ ϲυνθήκαιϲ καὶ δεξιαῖϲ πιϲτώϲαϲθαι τὴν τούτου ἡγεμονίαν, ἀπειθοῦϲι δὲ αὐτοῖϲ καθὼϲ θὼϲ ἐξώμοϲαν πάντεϲ γενέϲθαι τὴν παράβαϲιν· Ἀτρείδη, ϲὺ δ’ ἔθ’ ὡϲ πρὶν ἔχων ἀϲτεμφέα βουλὴν ἄρχευ’ Ἀργείοιϲι κατὰ κρατερὰϲ τερὰϲ ὑϲμίναϲ, διὰ τί πῆ γὰρ αἱ ϲυνθῆκαι καὶ ὅρκια βήϲεται ἡμῖν ϲπονδαί τ’ ἄκ ρητοι καὶ δεξιαὶ ᾗϲ ἐπέπιθμεν; διόπερ Ὀδυϲϲεὺϲ μὲν τοὺϲ Ἕλληναϲ εἰπών ὥϲτε γὰρ ἡ παῖδεϲ νεαροὶ χ ῆραί τε γυναῖκεϲ ἀλλ ήλοιϲιν ὀδύρονται οἶκήνδε νέεϲθαι (v. 289. 90), εὐθὺϲ ἐπιλαμβάνεται αὐτῶν ἀνακαλούμενοϲ τὸν λόγον διὰ τοῦ φάναι ἦ μὴν καὶ πόν οϲ ἐϲτὶν ἀνιηθέν τα νέεϲθαι καὶ ἐκ τοῦ ἥττονοϲ παραβάλλειν τὸ μέγεθοϲ τῆϲ Ἑλληνικῆϲ · εἰ γὰρ καὶ ὁ ἕνα μῆνα μένων ἀ πὸ ἧϲ ἀλόχοιο ἀϲχάλλει ὑπὸ ἀνέμων μων ἐναντίων ἐμποδιζόμενοϲ, ἡμῖν δ’ εἴνατόϲ ἐϲτι περιτροπέων ἐνιαυτὸϲ ἔνθα δε μιμνόν τεϲϲι, μεϲήϲαι ἀϲχάλλουϲι τοῖϲ Ἕλληϲιν, ὁ δὲ Nέϲτωρ οὐχ Ἕλληνάϲ φηϲιν ἀξίουϲ εἶναι ὡϲ παῖδαϲ διαϲύρεϲθαι, ἀλλ’ αὐτοὺϲ τοὺϲ δημηγόρουϲ τὰ τοῦ πολέμου ἔργα μὴ ϲκοπουμέ ὧν μάλιϲτα ἤρτηται ἐκ τῆϲ πρὸϲ θεοὺϲ εὐϲεβείαϲ· ἦ δὴ παιϲὶν ἐοικότεϲ ἠγοράαϲθε νηπιάχοιϲ, οἷϲ o ὔτι μέλει πολεμήια ἔργα (ν. 337. 38) πῶϲ οὖν οὐ μέλλει διὰ ἀφροϲύνην τὰ τῶν πολέμων φρονεῖν, ὅτε δή φηϲιν ἐντὸϲ πυρὶ δὴ βουλαί λαί τε γεν οίατο, ϲυνθεϲίαι καὶ τὰ ὅρκια, ϲπονδαί τ’ ἄκρητοι καὶ δεξιαὶ ᾗϲ ἐ πέπιθ μεν· τὸ θαρρεῖν γὰρ εὐορκοῦ καὶ τηροῦϲι τὰϲ διὰ θεῶν πίϲτειϲ ἀνδρῶν ἂν εἴη εὐφρόνων καὶ εἰδότων τὰ κοινὰ τῶν πολέμων εὐλαβεῖϲθαι· καὶ τούτων ἀναμιμνήϲκειν δεῖ ,φηϲὶ, τοὺϲ ϲυμβουλεύονταϲ βουλεύονταϲ ῥήτοραϲ. ἀκολούθωϲ δὲ τούτοιϲ ἐπάγεται καὶ τὸ ἔα φθινύθειν νύθειν ἕνα καὶ δύο τῶν ἀπειθούντων, οἳ οὐκ ἀνύουϲι πρότερον τὸ εἰϲ οἶκον ἀπελθεῖν ,πρὶν καὶ Διὸϲ αἰγ ιὸχοιo γν ώμεναι εἴτε ψεῦδοϲ ὑπόϲχεϲιϲ εἴτε καὶ οὐχί (v 346 —49). εἰ γὰρ ἐπὶ ὅρκοιϲ καὶ ϲπονδαῖϲ καὶ τοῦ πολέμου, παραϲκευαῖϲ καὶ δεξιαῖϲ καὶ Διὸϲ ἐγένετο νετο ἡ ὑπόϲχεϲιϲ, κίνδυνοϲ τοῖϲ ταῦτα παραβαίνουϲι, καὶ οὐ χρὴ θωπεύειν πεύειν δημαγωγοῦνταϲ, ἐπιπλήττειν δὲ μᾶλλον ἁμαρτάνουϲι καὶ ἐπάγειν τὸν βαϲιλέα εἰϲ τὸ τῆϲ ἐξουϲίαϲ ἡγεμονικὸν, ἀλλ’ οὐκ ἀπέχεϲθαι τῶν ἀρχομένων, ἐπιϲταμένων, οἷϲ ἔκριναν μετὰ πίϲτεωϲ ὡϲ χρεὼν ἐντὸϲ πᾶϲιν ὑπακούειν. διὸ Ὀδυϲϲεῖ μὲν ἀκόλουθον δημαγωγοῦντι καὶ Κάλχαντοϲ χρήϲαϲθαι μαντείαιϲ· ὕβριϲτο μὲν γὰρ ὑπ ὸ Ἀγαμέμνονοϲ, αἴτιοϲ δὲ ἐδόκει ἔναγχοϲ αὐτοῖϲ γεγονέναι τοῦ λοιμοῦ τῆϲ θεραπείαϲ, καὶ διὰ τοῦτο πρὸϲ αὐτῶν ἠγαπᾶτο καὶ ἐπιϲτεύετο· Νέϲτορι δὲ τούτου μὲν ἀμελεῖν, εἰϲ δὲ τὰϲ Διὸϲ ἀνάγειν ὑποϲχέϲειϲ, αἷϲ μετὰ τῆϲ τοῦ πολέμου κατορθώϲεωϲ καὶ τὸ ἡγεῖϲθαι τοῦ πολέμου τὸν Ἀγαμέμνονα ἐκύρωϲεν· φημὶ γὰ ρ κα τανε ῦϲαι ὑπερμενέα Κρονίωνα (v. 350)καὶ τὰ ἑξῆϲ. γράφει δὲ περὶ τῶν δεξιῶν ἀϲτραπῶν Ἕρμων ὁ Δήλιοϲ· καὶ ὅταν κατὰ δεξιὰ χειρὸϲ ἀϲτράπτη, νίκην καὶ ὑπέρτερον εὖχοϲ ὀπάζει. καὶ ὅλωϲ οἱ περὶ τούτων ϲκεψάμενοί φαϲιν ἀϲτραπαὶ καὶ βρονταὶ δεξιαὶ τοῖϲ ἐπιχειροῦϲιν ἄγεϲθαι. φόβουϲ γὰρ τοῖϲ πολεμίοιϲ ϲημαίνουϲιν ἐντὸϲ δεξιοῖϲ γινόμεναι. διαφόρων τοίνυν οὐϲῶν τῶν δημηγοριῶν, καὶ τῆϲ μὲν Ὀδυϲϲέωϲ δημοτικωτέραϲ τῆϲ δὲ Νέϲτοροϲ βαϲιλικωτέραϲ καὶ ἀρχικῆϲ, εἰκότωϲ ὁ μὲν θωπεύει, ο νεμεϲίζομαι Ἀχαιo ὺϲ λέγων ἀϲχ άλλειν πα ρὰ νηυϲί (v 296). καὶ ὅμωϲ ἀξιῶν· τλῆτε φίλοι καὶ μεί νατ’ ἐ πὶ χρόνον· νον· αἰϲχρὸν γὰρ δηρόν τε μένειν κενεὸν τε νέεϲθαι (ν. 299. 98), ὁ δὲ ὀλίγον ἐνδοὺϲ καὶ τοϲοῦτον θεραπεύϲαϲ ἐντὸϲ τῷ φάναι τῷ μή τιϲ πρὶν ἐ πειγέϲ θω οἶκόνδε νέεϲθαι, πρίν τινα πὰρ Τρώων ἀλόχ ῳ καταβαλεῖν κοιμη θῆναι (v. 354. 55), εὐθὺϲ μὲν ἐγείρει τὸν λόγον εἰϲ τὴν ὑπὲρ το βαϲιλικοῦ ὅρκου μνήμηντίϲαϲθαι γὰρ Ἑλένηϲ νηϲ ὁρμήμα τα ϲτοναχ άϲ τε (v. 356), εἰϲ ἀπειλὰϲ δὲ χωρεῖ οἰκείαϲ βμϲιλικῷ φρονήματι· εἰ δέ τιϲ ἐκπάγλωϲ ἐ θέλει οἶκόνδε νέεϲθαι, ἁ πτέϲ θω ἧϲ νηὸϲ ἐυϲϲέλμοιο μελαίνηϲ, ὄ φρα πρόϲθ’ ἄλλων θάνατον καὶ μοῖραν ἐπίϲπῃ (v. 357 59). λοιπὸν δὲ οὐκ ὦ Ἀτρείδη λέγει οὐδ’ ὦ Ἀγάμεμνον ἀλλὰ ἄναξ (v. 361 ),ὦ βαϲιλεῦ, λέγων ἀξιοῖ μὲν αὐτὸν κατάρχειν ϲκεμμάτων καλῶν, πείθεϲθαι δὲ καὶ ἄλλῳ καὶ διατάττειν ὡϲ χρὴ κατακοϲμηθῆναι κατ’ αὐτούϲ. εἰκότωϲ οὖν, τοῦ μὲν πρὸϲ τὸ ἀρχόμενον καὶ δημοτικὸν ἁρμόζοντοϲ λόγου, τοῦ δὲ πρὸϲ τὸν ἄρχοντα καὶ βαϲιλέα τῶν ἄλλων, τὸν μὲν τὸ πλῆθοϲ ἐπαινεῖ, τῷ δὲ τὸ νικᾶν ὁ βαϲιλεὺϲ ἀποδίδωϲιν. ἐζήτηται διὰ τί, Ὀδυϲϲέωϲ καταϲχόντοϲ διὰ λόγων τοὺϲ ὄχλουϲ καὶ τοιοῦτον πρᾶγμα ϲυνετὸν καὶ ϲπουδαῖον ποιήϲαντοϲ, ὁ βαϲιλεὺϲ νῦν δύναμιν ἐντὸϲ τῷ λέγειν Nέϲτορι προϲμαρτυρεῖ. ἤτοι ὡϲ δυναμικωτέρῳ· προκατειλημμέμων γὰρ τῶν ἐπιχειρημάτων Ἀθηνᾷ τε καὶ Ὀδυϲϲεῖ ὅμωϲ εὐπόρηϲε λόγων. ἢ ὅτ ὁ μὲν μόνον ὠνείδιϲε, Nέϲτωρ δὲ ϲὺν τῇ διατάξει τάξει καὶ ϲυμβουλίᾳ καὶ τὰϲ ἀϲτραπὰϲ εἶπεν· βεβαιότερον γὰρ νίκηϲ φῶϲ.