Ancient Greek · ~14 min
I. ZHTHMATA CODICIS VATICANI.
Porphyrius, Zetemata codicis Vaticani γ΄..1
Not analysed yet
Vatic. Τ ὸ αἰόλον οὐκ οἱδ’ ὅθεν τῶν γραμματικῶν τινεϲ ἐπὶ τοῦ ποικίλου παρ’ Ὁμήρῳ ἀκούειν ἀξιοῦϲιν· οὕτω γοῦν τὸ αἰολόπωλον (Γ 185 )ἀποδιδόαϲι καὶ τὸ αἰόλοϲ ἵπποϲ (Τ 404) καὶ αἰόλον ὄφιν (M 208). οὐκ ἔϲτι δὲ ἀλλὰ ϲημαίνει τὸν τα *Β f. 89 ad κορυθαιόλοϲ Z 359 (id. L. f. 137 ibid . ,Π). Οὐκ οἶδ’ ὅθεν τῶν γραμματικῶν τινεϲ τὸ αἰόλον ἐπὶ τοῦ ποικίλου παρ’ Ὁμήρῳ ἀκούειν ἀξιοῦϲιν· οὕτω γοῦν τὸ αἰολόπω) ἀποδιδόαϲι καὶ πόδαϲ αἰόλοϲ ἵπ ποϲ καὶ τὸ αἰόλον ὄφιν. οὐκ ἔϲτι δὲ οὕτωϲ ἀλλὰ ϲημαίνει τὸν ταχύν, γενόμε. χύν, γενόμενον ἀπὸ τῆϲ ἀέλληϲ, ἥτιϲ ἀπὸ τοῦ ἄειν καὶ εἱλεῖν πε ποίηται, ὡϲ αὐτὸϲ ἐξηγήϲατο εἰπ ών· ὅ ν π ε π ἄελλαι χειμεριαιεἱλέω (293. 94 ),ἤτοι εἱλῶϲιν. ὡϲ καὶ ἐπὶ τοῦ βορρᾶ ἔφη· εἵλει γὰρ βορέηϲ ἄνεμοϲ (τ 200). ἡ μὲν οὖν ἄελλα ἀπὸ τοῦ ἄειν καὶ εἱλεῖν, ἡ δὲ θύελλα ἀπὸ τοῦ θύειν καὶ εἱλεῖν, θύειν δὲ τὸ ϲφοδρῶϲ ὁρμᾶν δίκην ἦ γὰρ ὅ γ’ ὀ λ ο ῇϲι φρεϲὶ θύει (Α 342). ὅθεν καὶ Θυάδεϲ αἱ Βάκχαι. ὡϲ οὖν ἀελ λόπουϲ ἡ Ἴριϲ λέγεται (Θ 402), ἣν μεταλαβὼν ποδήνεμον προϲη (Β 786 ),οὕτω τὸν ποδώκη ἵππον μεταλαμβάνων πὸδαϲ αἰ ἵπ ποϲ εἶπε· καὶ ὡϲ εἰπὼν ἀργίποδαϲ κύναϲ (Ω 211 )κατὰ ἀλλαχοῦ ἔφη καὶ κύναϲ ἀργούϲ (Α 50), οὕτω τοὺϲ πόδαϲ αἰόλουϲ ἵππουϲ κατὰ τὴν περίληψιν αἰολοπ ώλουϲ ἔφη. καὶ αἰόλαι οὖν εὐλαί (X 509) ἀπὸ τοῦ εἱλεῖ ϲθαι ταχέωϲ λέγονται, καὶ ϲφῆκεϲ αἰόλοι (MA 167 )οἱ κατὰ τὸ μέϲον ϲυνεχῶϲ κινούμενοι καὶ καὶ κορυθαιόλοϲ οὖν νον ἀπὸ τῆϲ ἀέλληϲ, ἥτιϲ ἀπὸ τοῦ ἄειν καὶ τοῦ εἰλεῖν πεποίηται, ὡϲ αὐτὸϲ ἐξηγήϲατο εἰπών ὅ ν περ ἄελλαι χειμέριαι εἰλἐωϲι, τουτϲιν ἐϲτιν εἰλῶϲιν. ὡϲ καὶ ἐπὶ τοῦ βορέου ἔφη· εἴλει γὰρ βορέηϲ ἄνεμοϲ. ἡ μὲν οὖν ἄελλα ἀπὸ τοῦ ἄειν καὶ εἰλεῖν πεποίηται, ἡ δὲ θύελλα ἀπὸ τοῦ θύειν καὶ εἰλεῖν, θύειν δὲ τὸ ϲφοδρῶϲ καὶ ἀκαθέμαινομένων· κτωϲ ὁρμᾶν δίκην μαινομένων· ἦ γὰρ ὅγ’ ὁλοῇϲι φρεϲὶ θύει καὶ θῦνε διὰ προμάχ ων (ε 250). ὅθεν καὶ Θυάδεϲ αἱ Βάκχαι. ὡϲ οὖν ἀελλό π oc Ἶριϲ λέγεται, ἣν μεταγόρευκεν λαβὼν ποδήνεμον προϲηγόρευϲεν, οὕτωϲ τὸν ποδώκη ἵππον μεταλαμλοϲ βάνων πόδα ϲ αἰόλοϲ ἵπ ποϲἔφη · καὶ ὥϲπερ εἰπ ὼν ἀργίποδαϲ κύ περίληψιν ναϲ κατὰ περίληψιν ἀλλαχοῦ ἔφη καὶ κύναϲ ἀργο ύϲ, οὕτω τοὺϲ τοὸϲ πόδαϲ αἰόλουϲ ἵππουϲ κατὰ περίληψιν αίολοπώλουϲ εἶπε. καὶ αἰόλαι οὖν εὐλαί ἀπὸ τοῦ ταχέωϲ εἰλεῖϲθαι εἴρηνται καὶ ϲ φἠκεϲ μέ μέϲον ϲον αἰόλαι αἱ κατὰ μέϲον ϲυνεχῶϲ κινούμεναι καὶ εἰλούμεναι. καὶ κο εἱλούμενοι. ρυθαιόλοϲ οὖν ὁ ϲυνεχῶϲ κινῶν ὁ ϲυνεχῶϲ κινῶν τὴν κόρυθα, ὃ μεταποιῶν ἐπὶ τοῦ Ἄρεοϲ ἔφη· ἐνυαλί ῳ κορυθάικι (Χ 132 ). λύϲειϲ ἐντεῦθεν καὶ ὅτε γαϲτέρ’ ἀνὴρ πολέοϲ αἰθομένοιο ἐμπλείην κνίϲϲηϲ τε καὶ αἵματοϲ καὶ ἔνθα αἰόλλῃ (υ 25 -2 7) δηλοῖ οὖν τὸ εἱλεῖν καὶ ϲυνεχῶϲ ἐκ δὲ τοῦ κορυθάικι λύϲειϲ τὸ Δ ωριέεϲ τε τριχἁικεϲ (τ 177 ),οἱ ϲυνεχῶϲ τὰϲ τρίχαϲ τὸ δραϲτικὸν κινοῦντεϲ· καρηκο μόωντεϲ εἴρηνται. τὴν κόρυθα, ὃ μεταποιῶν ἐπὶ τοῦ Ἄρεωϲ ἔφη· ἶϲοϲ ἐνυαλί ῳ κο ἴϲοϲ ρυθάικι. λύϲειϲ δ’ ἐντεῦθεν καὶ τὸ ὡϲ τὸ ὡϲ δ’ ὅτε γαϲτέρ’ ἀνὴρ πο δ᾿ λέοϲ πυρὸϲ αἰθομένοιο ἐμπυρὸϲ πλείην κνίϲηϲ τε καὶ αἵμα τοϲ ἔνθα ἔνθα καὶ ἔν θα αἰόλλ ῃ· δηλοῖ τὸ εἰλεῖν καὶ ϲυνεχῶϲ ϲτρέφειν. ἐκ δὲ τοῦ κορυθάικι λύϲειϲ τὸ Δ ω ϲτρέφειν. ριέεϲ τε τριχάικεϲ, οἱ ϲυνεχῶϲ τὰϲ τρίχαϲ διὰ τὸ δραϲτικὸν κινοῦνοἱ τεϲ· καρηκομό ωντεϲ γὰρ εἴρηνδιὰ ται οἱ Ἀλχαιοί.