Chapter 18

Ὅτι δὲ οὐκ ἔργον τῆς ἐν ἡμῖν (φυτικῆς μόνης ψυχῆς ἐστι τὸ σπέρμα, ἀλλ)ὰ καὶ τῆς αἰσθητικῆς τε καὶ φανταστικῆς καὶ τ(ῆς) ὁρμητικῆς, (δηλ)οῖ τ(ὸ) πρὸς φαντασίαν ἐγε(ίρεσθαι τὴν τοῦ σπ)έρματος (πρόεσιν καὶ τὸ) ὅλον δι’ ἁφῆς ἐκτελεῖσθαι καὶ ἡδ(ονῆς σωμ)ατ(ικῆς) καὶ (τὸ ἐξ αἰσθήσεών τινων) οἷόν τε εἶναι καταφέρεσθαι τὸ σπέρμα· ἀρκεῖν γοῦν. (φασι τὴν αἴσθησιν, ὡς ἐνίοτε ἐκ) μόνης τῆς θέας τῶν ὡραίων ῥεῖν τοῦτο· καὶ τάς γε (ὀν)ειρατικ(ὰς φ)αν(τασίας τὰ μὲν ἄλ)λα ἐᾶν ἀκίνητα, τὸ δὲ σπέρμα καὶ ἀπο(κρ)ί(ν)ειν. οὕτως ἄρα ἔργ(ον οὐ τῆς φυτικῆς μόνης,) ἀλλὰ καὶ τῆς φανταστικῆς· εἰ δ’ ἔργον τῆς θρ(επτικῆς τε καὶ αὐ)ξ(ητικῆς μόνης ἦν, εἰκὸς μὲν αὐτὸ) ἔχειν καὶ τὴν τοῦ αὔξειν καὶ τρέφεσθαι (δύναμιν, οὐδαμῶς δὲ τῆς τοιαύτης ψυχῆς μόνης) ἔργον ὂν παρ’ αὐτῆς ἕξει καὶ τὴν τοῦ φαντα(σιοῦσθαι δύναμιν τὴν φαινομένην ἐν ταῖς) ἀφροδισίοις φαντάσεσι καὶ ὀρέξεις (καὶ ὁρμὰς τὰς συνακολουθούσας ταύταις) ταῖς φαντασίαις· πῶς οὖν οὐχὶ καὶ (τῆς φανταστικῆς τε καὶ ὁρμητικῆς αὐτοποίη)τον ἔργον τὸ σπέρμα; μὴ δὴ θαυμάζωμ(εν) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . μνημον(ευτ)ικ(ῆ̣)ς κἀν ταῖς ἐννοίαις κυβ(?ερν-). . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . τὰ γ(εν)νώμενα ἔρχεται προσειληφότ(α̣) προ. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . σάμενα δέξασθαι. μέρος μὲν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . τέλειον κἀπὶ τῶν φυτῶν τῶν ἀ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . (καρ)ποφόρος κλάδος ἀποσπασθε(ὶς) . . . . . . . . . οὐκ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ἀλλ’ ἐν χρόνῳ κατ’ ὀλίγο(ν) τελειούμενον ὁ (γὰρ̣) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ἀλλὰ κατ’ ὀλίγον ὡς τὸ ἀπό τινος μέρος . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . νομένων τῶν ψυχῶν, ἡ παρουσία τὸ λογικὸν ἐχ. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . εἰσκρίσεις· πόθεν οὕτως τελέαν ἔχουσι τὴν ἀ(φρ)οσύνην· τὸ γὰρ . . . . . . . . . . . . . μάται(ον̣) τῆς αὐτῆς οὔσης· καὶ ὅταν εἰς πο(. . .) ς ἐκκρίνα . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ἔχωσι κἀνταῦθα τὸ τέλειον· τί δὲ κ(ω)λύει γε. ε΄ . ἐν . ῆς . . . . . . . . . . . . . . . . . ματώσεις κατορθοῦν· ἀλλ’ ἦσαν καὶ α. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . τῶν γιγνομένων καταψεύδεσθαι· εὑρίσκει . . . . . . . . . . . . . . . . . . μισήσει· ἥτε ἐκ τῶν τεθνεώ(τ)ων ε. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . κενὸς γὰρ ὁ φόβος, μὴ εἰς ἀπειρίαν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . γένεσιν· οὐδ’ ἦν ἱστορηκότων . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . νῶντο ψυχαὶ· καὶ ἐξῆσαν οὐκ . . . τόπῳ φυομένων εἰς τὸ τοσοῦτον. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . δεν δ’ . . . . . . ’λόγων καὶ αἰσθησ. μόν. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . λυντ. . . ς δὲ λόγος ἰσχυρὸς ὃς ὁμοούσ. . . τὴν λογικ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ζῴων ἴνα (κ)αὶ τὰς γενέσεις ἐπαλλάττωσι· πόθεν δὲ ὅτι ε(?). . . . . . . . . . . . ἡ δύναμι(ς τῆς αἰσθ)ητικῆς τε καὶ ἐπιθυμητικῆς ψυχῆς δι’ ἧς κυβερνᾶται . . . . . . μάτων . . . . στικ . . . . . αἰσθητική τε καὶ ὀρεκτικὴ, ἐκ σπερμάτων . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . {πρι}. . . πόθεν εἰ μὴ καὶ τὸ ἔθος ἐκεῖ(θεν) ἦν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ΄που αἱ ὁμοιότητες οὐχὶ κατηγο(ροῦ)σι τοῦ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . αὶ ἐκ τῆς φυτικῆς τῆς ἐνδοθείσης ἐκ τοῦ πατρὸς . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ΄που γε οὐ(?) διὰ τὴν ἀνομοιότητα, οὐδὲ τὸ φυτικὸν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . οιότητ(ος̣)· ἡ δ’ ὁμοιότης αἰτ(ίαν) μ(ε)γ(άλην) ἔχει . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . δείξαντι τὰς ψυχὰς ἀθανά(τους) κ(αὶ) μὴ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . λον· ἀλλ’ ἡμεῖς γε φασὶ τὰς . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ὃς ἱκανὸς ἦν παρακρούειν. οὐ π . θ. . . ῇ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . εῖν(. . εἰ)ς ἀπορίαν περιβάλλειν τοὺς ἀκούον(τας) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . (α)ὐτῶν πρὸς τὰ λεγόμενα ἀμηχα(νοποιεῖ̣) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . (τ)ῶν πραγμάτων ποιεῖσθαι ἐναργείας. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . μὴ (φ)θείρωνται, οὐκ ἀναγκαία ἡ ἐξ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . τὴν ἀπειρίαν αὐτῶν μὴ εὐλαβηθέντ(α̣). ἢ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . γ(ε)ννᾶσθαι λέγουσι(?). μὴ δὲ ἐκ τοῦ ὁμοίου τὸ ὅμοιον . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ωθεν τεμάχιον προστίθεται. ἡ δὲ . . . στ. . . . . . . . . . . . . . . (ἐρ)γαζ(. . . οὐ)δ’ ἔχει παρόν· οὐδὲ γὰρ ὑφάντης ἢ ὑποδη(ματοποιὸς ἐργάσασθαί τι ἐπιχειρήσ)αιτ’ ἂν μὴ γνοὺς πρότερον ὃ ποιεῖν (μ)έλλει καὶ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . (πα)ρόντα τοῦτον. δι’ αὐτοῦ γὰρ, οὐ δι’ ἑαυτῆς γνοίη (ἂ)ν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . (Χρ)υσίππου· τὴν τοῦ ἀέρος προσβολὴν φα(μένου) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ἀδύνατον ἡγούμενος τὴν τοιαύτην ἔγερσιν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . δὲ πυρὸς ἐν δαλῷ φωλεύοντος πιστεύειν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . (ἀνεγεί)ρειν τὴν φλόγα ὡς εἴ γε μὴ ἐπὶ τῶν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . τις· ἢ φυσῶν τίς ἐξ ἄνθρ(ακος) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ἄνθρακος φλόγα. πολλοῖς γὰρ