Ποσειδῶν, Ἰ̄ρις.

Λητώ*] ⸤φασὶ τὴ⸥ν Λητὼ ⸢ἐκ Διὸς⸣ κυοῦ⸤σαν Ἀ⸥⸢πόλλωνα καὶ Ἄρ⸣τεμιν ⸤καὶ τῶν ⸢ὠ⸥δίνων αὐ⸣τὴν ἐπιλαβ⸢ομένων ⸤γῆς κατὰ⸥⸣ πάσης πλαν⸢ᾶσθαι, ἐφ’ ᾧ⸤τε⸣ τεκεῖ⸥ν, καὶ μηδαμ⸢οῦ τούτου τυγ⸣χά⸤νειν⸥, καθότι προ⸢κατεί⸣λη⸤πτο πᾶ⸥σα⸢ν Ἥρα τὴν γῆν ὅρ⸣⸤κοις⸥ ἦ μὴν μὴ δέ⸢ξασθαι⸣ τὴν ⸤Λητὼ⸥ μηδα⸢μοῦ ἐντεκεῖν⸣· ⸤προσέτι⸥ δὲ καὶ δ⸢ράκοντα⸣ δεινὸν ἐπι⸤στῆσαι ⸢τ⸥ῇ κυούσῃ⸣ τάχιστα δια⸤⸢φθεροῦ⸥ντα⸣ τὰ νεογνά. ⸢ὅθεν ⸤ἡ Δῆλος⸣ ἡ νῆσος τῆς ⸢Σικελίας ⸤ἀπο⸣σπα⸥σθεῖσα ⸢καὶ τέως ὑπο⸤βρύχι⸥⸣ος λανθάνο⸢υσα φερομένη⸣ ⸤ἔστη τε⸥ τῆς ἀ⸢κρίτου φορᾶς κρειτ⸣⸤τόνων ῥοπ⸥ῇ ⸢καὶ τὸν τόκον ὑπέ⸣στη ⸤τῆς ⸢ὠδιν⸥ούσης· ἀνώ⸣μοτον ⸢γὰρ αὐτὴν ⸤εἶναι συνέ⸣β⸥αινεν, ⸢ἐπεὶ μηδέπω ⸤τοῖς φαινο⸥μένοις με⸣τέπρεπεν. ⸤τὸν μέ⸢ντοι⸥ δρά⸣κοντα γ⸢εννηθεὶς⸣ ⸤Ἀπόλλω⸢ν ἐ⸥τόξευ⸣σε Πυθοῖ, ⸤καθὸ καὶ⸥ ⸢τὸ μαντεῖον⸣ συν⸤εστήσα⸥το ὕ⸢στερον⸣. ~⸢V⸣ ⸤B⸥CΩ