Φάλαρις α′.

καίτοι ἀναγκαῖον] ἀναγκαίου ὄντος. ~φS εὐθὺς καὶ εὐθέως ἀμφότερα Ἑλληνικά. τὸ δ’ εὐθύ διαφέρει τούτων· οὐ γὰρ τὸ παραχρῆμα σημαίνει ἀλλὰ τὸ ἕως καὶ τὸ εἰς οἷον. ~Δ ἐσπείσμην] ἐφιλιούμην. ~φS ἀναστάσεσιν] ἀνεγέρσεσιν. ~φS προσόδους: εἰσφοράς, εἰσόδους ἢ παρουσίας, ὡς Θουκυδίδης [4, 110] καὶ ἕτεροι. ~Δ ἐφεστώτων*] παρισταμένων. ~φS νεολαίας*] νεολαία ἡ τοῦ νέου λαοῦ συναγωγή. ~Δ προὐνόουν*] ἐνεργητικῶς καὶ παθητικῶς καὶ μετὰ γενικῆς. ~φSU δημοθοινίαις*] ταῖς τοῦ δήμου εὐωχίαις ἢ θυσίαις. ~Δ διῆγον*] ταὐτοπαθὲς καὶ ἀλλοπαθές. ~φ ἐφήβων] ἔφηβοι λέγονται οἱ μέχρι τῶν ιε′ χρόνων τυγχάνοντες. ~φ ἀπαγωγαί: μηνύσεις ἔγγραφοι διδόμεναι τῷ ἄρχοντι περὶ τοῦ δεῖν ἀπαχθῆναι τὸν δεῖνα. ~Δ ἀποτρόπαια: φευκτὰ καὶ μισεῖσθαι ἄξια. ~Δ ἀκοῦσαι] ἀκουσθῆναι. ~φS