Ἀλέξανδρος.

ὥσπερ Ἀθήνησι κτλ.] λῆρον Λουκιάνιον· βέλτιον εὐστομεῖν σε. ~U ἄθεος ἢ Χριστιανὸς ἢ Ἐπικούρειος] πολλὰ βουλόμενος ἐπικρύπτε⸤ιν, ὦ⸥ Λουκιανέ, τὴν ἀλήθειαν καὶ ἀμαυ ροῦν ⸤τὴν⸥ περὶ Χριστιανῶν δόξαν τῇ τῶν Ἐπικ⸤ου⸥ρείων παραζεύξει ἑάλως νῦν γο⸤ῦν⸥ ἀληθείας, ὡς τὸ μὲν ἔργον τῷ κ⸤α⸥κοδαίμονι καὶ οἷς ἔσεβε δαί⸤μ⸥οσι Χριστιανοὺς ἀπελαύνεσ⸤θαι⸥, ὡς οὐκ ἐξὸν δαίμοσι βακχ⸤εύειν⸥ παρόντων Χριστιανῶν δυν⸤άμει⸥ καὶ ἐνεργείᾳ οὐ σέβουσι Χ⸤ριστὸν υἱὸν⸥ θεοῦ· κατὰ τὸ πάρεργον δὲ καὶ Ἐπικούρειοι παρελήφθησαν, ἵν⸤α, ὡς ἔ⸥φαμεν, συγχέηται ἡ ἀλήθ⸤εια⸥ καὶ Ἐπικουρείοις Χριστια⸤νοὶ⸥ συναριθμοῖντο. οὐχ ἧτ⸤τον δὲ⸥ σκότος φωτί. καὶ δῆλον ἀφ’ ⸤οὗ⸥ τῷ μὲν δῆθεν ἱεροφάντῃ ἡ τῶν Χριστιανῶν ἀνατέθειται ἀποκήρυξις, ἡ δὲ τῶν Ἐπικουρείων τοῖς πλήθ⸤εσι⸥. πέπονθας δὲ τοῦτο, ᾗ καὶ οἱ δαίμονες ὁμολογοῦντες υἱὸν θεοῦ καὶ θεὸν τὸν τούτους ἀπελαύ⸤νοντα⸥ σωτῆρα ἡμῶν. ~⸤B⸥