45.1 to 45.13

Οὕτως λέγει Κύριος ὃ θεὸς τῷ χριστῷ μου Κύρῳ, οὗ ἐκράτησα τῆς δεξιᾶς, ἐπακοῦσαι ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἔθνη, καὶ ἰσχὺν βασιλέων διαρρήξω, ἀνοίξω ἔμπροσθεν αὐτοῦ θύρας, καὶ πόλεις οὗ συγκλεισθήσονται Ἐγὼ ἔμπροσθεν αὑτοῦ πορεύσομαι καὶ ὅρη ὁμαλιῶ, θύρας χαλκᾶς συντρίψω καὶ μοχλοὺς σιδηροῦς συγκλάσω, καὶ δώσω σοι θησαυροὺς ἀποκρύφους, ἀποκρύφους, <ἀοράτους> ἀνοίζα σοι, ἵνα γνώσῃ ὅτι ἐγὼ Κύριος ὃ θεὸς ὃ καλῶν τὸ ὄνομά σου, θεὸς Ἰσραήλ. ἕνεκεν Ἰακὼβ τοῦ παιδός μου καὶ Ἰσραὴλ τοῦ ἐκλεκτοῦ μου ἐγὼ καλέσω σε τῷ ὀνόματί μου καὶ προσδέξομαί σε· σὺ δὲ οὔκ ἔγνως με. ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ θεός, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμοῦ θεός· καὶ οὐκ ᾔδεισαν με, ἵνα γνῶσιν οἶ ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου καὶ οἶ ἀπὸ δυσμῶν ὅτι οὒκ ἔστιν πλὴν ἐμοῦ, καὶ ὅτι ἐγὼ Κύριος ὅ θεός, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι, ἐγὼ ὃ κατασκευάσας φῶς καὶ ποιήσας σκότος, ὃ ποιῶν εἰρήνην καὶ κτίζων κακά· ἐγὼ Κύριος ὅ θεὸς ὃ ποιῶν ταῦτα πάντα. εὐφρανθήτω ὅ οὐρανὸς ἄνωθεν, καὶ αἱ νεφέλαι ῥαινέτωσαν δικαιοσύνην· ἀνατειλάτω ἡ γῆ καὶ βλαστησάτω ἔλεος, καὶ δικαιοσύνη ἀνατειλάτω ἅμα· ἐγώ εἰμι Κύριος ὃ κτίσας σε. Ποῖον βέλτιον κατεσκεύασα ὧς πηλὸν κεραμέως; μὴ ὁ ἀροτριῶν ἀροτριάσει τὴν γῆν; μὴ ἐρεῖ ὃ πηλὸς τῷ κεραμεῖ Τί ποιεῖς, ὅτι οὐκ ἐργάζῃ οὐδὲ ἔχεις χεῖρας; ὁ λέγων τῷ πατρί Τί γεννήσεις; καὶ τῇ μητρί Τί ὠδινήσεις; ὅτι οὕτως λέγει Κύριος ὅ θεὸς ὃ ἅγιος Ἰσραὴλ ὅ ποιήσας τὰ ἐπερχόμενα Ἑρωτήσατέ με περὶ τῶν υἱῶν μου καὶ περὶ τῶν θυγατέρων μου, καὶ περὶ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν μου ἐντείλασθέ μοι. ἐγὼ ἐποίησα γῆν καὶ ἄνθρωπον ἐπ’ αὐτῆς, ἐγὼ τῇ χειρί μου ἐστερέωσα τὸν οὐρανόν, ἐγὼ πᾶσι τοῖς ἄστροις ἐνετειλάμην. ἐγὰ ἤγειρα αὑτὸν μετὰ δικαιοσύνης, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὑτοῦ εὐθεῖαι· αὐτὸς οἰκοδομήσει πόλιν μου, καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ μου ἐπιστρέψει, οὗ μετὰ λύτρων οὐδὲ μετὰ, δώρων, εἶπεν Κύριος σαβαώθ.