48.16 to 48.22

προσαγάγετε πρὸς μὲ καὶ ἀκούσατε ταῦτα, οὐκ ἀπ’ ἀρχῆς ἐν κρυφῇ ἐλάλησα, οὐδὲ ἐν τόπῳ γῆς σκοτινῷ· ἡνίκα ἐγένετο, ἐκεῖ ἥμην, καὶ νῦν Κύριος ἀπέσταλκέν με, καὶ τὸ πνεῦμα αὑτοῦ. οὕτως λέγει Κύριος ὁ ῥυσάμενός σε ὅ ἅγιος Ἰσραήλ, Ἐγὼ εἰμι ὁ θεός σου> σοι τοῦ εὑρεῖν σε τὴν ὁδὸν ἐν ᾗ πορεύσῃ ἐν αὐτῇ. καὶ εἶ ἤκουσας καὶ συναχθήσονται πάντες καὶ ἀκούσονται. τίς αὐτοῖς τῶν ἐντολῶν μου, ἐγένετο ἂν ὡσεὶ ποταμὸς ἡ εἰρήνη σου, καὶ ἡ δικαιοσύνη σου ὡς κῦμα θαλάσσης. καὶ ἐγένετο ἂν ὡσεὶ ἅμμος τὸ σπέρμα σου, καὶ τὸ, ἔκγονα τῆς κοιλίας σου ὥς ὁ χοῦς τῆς γῆν οὐδὲ νῦν οὔ μὴ ἐξολεθρευθῇς, οὐδὲ ἀπολεῖται τὸ ὄνομά σου ἐνώπιόν μου. Ἔξελθε ἐκ Βαβυλῶνος φεύγων ἀπὸ τῶν Χαλδαίων· εὐφροσύνης ἀναγγείλατε, καὶ ἀκουστὸν γενέσθω τοῦτο, ἀπαγγείλατε ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς, λέγετε Ἐρρύσατο Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ Ἰακώβ. καὶ ἐὰν διψήσωσιν, δι’ ἐρήμου ἄξει αὐτούς, ὕδωρ ἐκ πέτρας ἐξάξει αὐτοῖς, σχισθήσεται πέτρα καὶ ῥυήσεται ὕδωρ, καὶ πίεται ὁ λαός μου. οὐκ ἔστιν χαίρειν τοῖς ἀσεβέσιν, λέγει Κύριος.