Ancient Greek · ~5 min
Episode 12, lines 12.1084-12.1114
Sophocles, Ἀντιγόνη 12.1084-1114
Not analysed yet
τοιαῦτά σου, λυπεῖς γάρ, ὥστε τοξότης
ἀφῆκα θυμῷ καρδίας τοξεύματα
βέβαια, τῶν σὺ θάλπος οὐχ ὑπεκδραμεῖ.
ὦ παῖ, σὺ δʼ ἡμᾶς ἄπαγε πρὸς δόμους, ἵνα
τὸν θυμὸν οὗτος ἐς νεωτέρους ἀφῇ,
καὶ γνῷ τρέφειν τὴν γλῶσσαν ἡσυχαιτέραν
τὸν νοῦν τʼ ἀμείνω τῶν φρενῶν ἢ νῦν φέρει.
ἁνήρ, ἄναξ, βέβηκε δεινὰ θεσπίσας·
ἐπιστάμεσθα δʼ, ἐξ ὅτου λευκὴν ἐγὼ
τήνδʼ ἐκ μελαίνης ἀμφιβάλλομαι τρίχα,
μή πώ ποτʼ αὐτὸν ψεῦδος ἐς πόλιν λακεῖν.
ἔγνωκα καὐτὸς καὶ ταράσσομαι φρένας.
τό τʼ εἰκαθεῖν γὰρ δεινόν, ἀντιστάντα δὲ
ἄτῃ πατάξαι θυμὸν ἐν δεινῷ πάρα.
εὐβουλίας δεῖ, παῖ Μενοικέως, λαβεῖν.
τί δῆτα χρὴ δρᾶν; φράζε. πείσομαι δʼ ἐγώ.
ἐλθὼν κόρην μὲν ἐκ κατώρυχος στέγης
ἄνες, κτίσον δὲ τῷ προκειμένῳ, τάφον.
καὶ ταῦτʼ ἐπαινεῖς καὶ δοκεῖς παρεικαθεῖν;
ὅσον γʼ, ἄναξ, τάχιστα· συντέμνουσι γὰρ
θεῶν ποδώκεις τοὺς κακόφρονας βλάβαι.
οἴμοι· μόλις μέν, καρδίας δʼ ἐξίσταμαι
τὸ δρᾶν· ἀνάγκῃ δʼ οὐχὶ δυσμαχητέον.
δρᾶ νυν τάδʼ ἐλθὼν μηδʼ ἐπʼ ἄλλοισιν τρέπε.
ὧδʼ ὡς ἔχω στείχοιμʼ ἄν· ἴτʼ ἴτʼ ὀπάονες,
οἵ τʼ ὄντες οἵ τʼ ἀπόντες, ἀξίνας χεροῖν
ὁρμᾶσθʼ ἑλόντες εἰς ἐπόψιον τόπον.
ἐγὼ δʼ, ἐπειδὴ δόξα τῇδʼ ἐπεστράφη,
αὐτός τʼ ἔδησα καὶ παρὼν ἐκλύσομαι.
δέδοικα γὰρ μὴ τοὺς καθεστῶτας νόμους
ἄριστον ᾖ σῴζοντα τὸν βίον τελεῖν.