Ancient Greek · ~2 min
Choral 15
Sophocles, Ἀντιγόνη 15.2
Not analysed yet
οἴμʼ ὡς ἔοικας ὀψὲ τὴν δίκην ἰδεῖν.
οἴμοι,
ἔχω μαθὼν δείλαιος· ἐν δʼ ἐμῷ κάρᾳ
θεὸς τότʼ ἄρα τότε μέγα βάρος μʼ ἔχων
ἔπαισεν, ἐν δʼ ἔσεισεν ἀγρίαις ὁδοῖς,
οἴμοι, λακπάτητον ἀντρέπων χαράν.
φεῦ φεῦ, ὦ πόνοι βροτῶν δύσπονοι.
ὦ δέσποθʼ, ὡς ἔχων τε καὶ κεκτημένος,
τὰ μὲν πρὸ χειρῶν τάδε φέρων, τὰ δʼ ἐν δόμοις
ἔοικας ἥκειν καὶ τάχʼ ὄψεσθαι κακά.
τί δʼ ἔστιν αὖ κάκιον ἐκ κακῶν ἔτι;
γυνὴ τέθνηκε, τοῦδε παμμήτωρ νεκροῦ,
δύστηνος, ἄρτι νεοτόμοισι πλήγμασιν.