Ancient Greek · ~3 min
Choral 12
Sophocles, Ἠλέκτρα 12.2-2
Not analysed yet
καὶ μὴν πάρεισιν οἵδε· φοινία δὲ χεὶρ
στάζει θυηλῆς Ἄρεος, οὐδʼ ἔχω ψέγειν.
Ὀρέστα, πῶς κυρεῖτε;
τἀν δόμοισι μὲν
καλῶς, Ἀπόλλων εἰ καλῶς ἐθέσπισεν.
τέθνηκεν ἡ τάλαινα;
μηκέτʼ ἐκφοβοῦ
μητρῷον ὥς σε λῆμʼ ἀτιμάσει ποτέ.
παύσασθε· λεύσσω γὰρ Αἴγισθον ἐκ προδήλου.
ὦ παῖδες, οὐκ ἄψορρον;
εἰσορᾶτε ποῦ τὸν ἄνδρʼ;
ἐφʼ ἡμῖν οὗτος ἐκ προαστίου
χωρεῖ γεγηθὼς
βᾶτε κατʼ ἀντιθύρων ὅσον τάχιστα,
νῦν, τὰ πρὶν εὖ θέμενοι, τάδʼ ὡς πάλιν.
θάρσει· τελοῦμεν.
ᾗ νοεῖς ἔπειγέ νυν.
καὶ δὴ βέβηκα.
τἀνθάδʼ ἂν μέλοιτʼ ἐμοί.
διʼ ὠτὸς ἂν παῦρά γʼ ὡς ἠπίως ἐννέπειν
πρὸς ἄνδρα τόνδε συμφέροι, λαθραῖον ὡς
ὀρούσῃ πρὸς δίκας ἀγῶνα.