Ancient Greek · ~7 min
Episode 15, lines 15.1579-15.1626
Sophocles, Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ 15.1579-1626
Not analysed yet
ἄνδρες πολῖται, ξυντομωτάτως, μὲν ἂν
τύχοιμι λέξας Οἰδίπουν ὀλωλότα·
ἃ δʼ ἦν τὰ πραχθέντʼ, οὔθʼ ὁ μῦθος ἐν βραχεῖ
φράσαι πάρεστιν οὔτε τἄργʼ ὅσʼ ἦν ἐκεῖ.
ὄλωλε γὰρ δύστηνος;
ὡς λελοιπότα
κεῖνον τὸν ἀεὶ βίοτον ἐξεπίστασο.
πῶς; ἆρα θείᾳ κἀπόνῳ τάλας τύχῃ;
ταῦτʼ ἐστὶν ἤδη κἀποθαυμάσαι πρέπον.
ὡς μὲν γὰρ ἐνθένδʼ εἷρπε, καὶ σύ που παρὼν
ἔξοισθʼ, ὑφηγητῆρος οὐδενὸς φίλων,
ἀλλʼ αὐτὸς ἡμῖν πᾶσιν ἐξηγούμενος.
ἐπεὶ δʼ ἀφῖκτο τὸν καταρράκτην ὀδὸν
χαλκοῖς βάθροισι γῆθεν ἐρριζωμένον,
ἔστη κελεύθων ἐν πολυσχίστων μιᾷ,
κοίλου πέλας κρατῆρος, οὗ τὰ Θησέως
Περίθου τε κεῖται πίστʼ ἀεὶ ξυνθήματα.
ἀφʼ οὗ μέσος στὰς τοῦ τε Θορικίου πέτρου
κοίλης τʼ ἀχέρδου κἀπὸ λαΐνου τάφου,
καθέζετʼ· εἶτʼ ἔλυσε δυσπινεῖς στολάς.
κἄπειτʼ ἀΰσας παῖδας ἠνώγει ῥυτῶν
ὑδάτων ἐνεγκεῖν λουτρὰ καὶ χοάς ποθεν·
τὼ δʼ εὐχλόου Δήμητρος εἰς προσόψιον
πάγον μολοῦσαι τάσδʼ ἐπιστολὰς πατρὶ
ταχεῖ ʼπόρευσαν σῦν χρόνῳ, λουτροῖς τέ νιν
ἐσθῆτί τʼ ἐξήσκησαν ᾗ νομίζεται.
ἐπεὶ δὲ παντὸς εἶχε δρῶντος ἡδονὴν
κοὐκ ἦν ἔτʼ οὐδὲν ἀργὸν ὧν ἐφίετο,
κτύπησε μὲν Ζεὺς χθόνιος αἱ δὲ παρθένοι
ῥίγησαν, ὡς ἤκουσαν· ἐς δὲ γούνατα
πατρὸς πεσοῦσαι ʼκλαιον οὐδʼ ἀνίεσαν
στέρνων ἀραγμοὺς οὐδὲ παμμήκεις γόους.
ὁ δʼ ὡς ἀκούει φθόγγον ἐξαίφνης πικρόν,
πτύξας ἐπʼ αὐταῖς χεῖρας εἶπεν· ὦ τέκνα,
οὐκ ἔστʼ ἔθʼ ὑμῖν τῇδʼ ἐν ἡμέρᾳ πατήρ.
ὄλωλε γὰρ δὴ πάντα τἀμά, κοὐκέτι
τὴν δυσπόνητον ἕξετʼ ἀμφʼ ἐμοὶ τροφήν·
σκληρὰν μέν, οἶδα, παῖδες· ἀλλʼ ἓν γὰρ μόνον
τὰ πάντα λύει ταῦτʼ ἔπος μοχθήματα.
τὸ γὰρ φιλεῖν οὐκ ἔστιν ἐξ ὅτου πλέον
ἢ τοῦδε τἀνδρὸς ἔσχεθʼ, οὗ τητώμεναι
τὸ λοιπὸν ἤδη τὸν βίον διάζετον.
τοιαῦτʼ ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἀμφικείμενοι
λύγδην ἔκλαιον πάντες. ὡς δὲ πρὸς τέλος
γόων ἀφίκοντʼ οὐδʼ ἔτʼ ὠρώρει βοή,
ἦν μὲν σιωπή· φθέγμα δʼ ἐξαίφνης τινὸς
θώϋξεν αὐτόν, ὥστε πάντας ὀρθίας
στῆσαι φόβῳ δείσαντας ἐξαίφνης τρίχας,
καλεῖ γὰρ αὐτὸν πολλὰ πολλαχῇ θεός·