Ancient Greek · ~8 min
Episode 3, lines 3.396-3.444
Sophocles, Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ 3.396-444
Not analysed yet
καὶ μὴν Κρέοντά γʼ ἴσθι σοι τούτων χάριν
ἥξοντα βαιοῦ κοὐχὶ μυρίου χρόνου.
ὅπως τί δράσῃ, θύγατερ; ἑρμήνευέ μοι.
ὥς σʼ ἄγχι γῆς στήσωσι Καδμείας, ὅπως
κρατῶσι μὲν σοῦ, γῆς δὲ μὴ ʼμβαίνῃς ὅρων.
ἡ δʼ ὠφέλησις τίς θύρασι κειμένου;
κείνοις ὁ τύμβος δυστυχῶν ὁ σὸς βαρύς.
κἄνευ θεοῦ τις τοῦτό γʼ ἂν γνώμῃ μάθοι.
τούτου χάριν τοίνυν σε προσθέσθαι πέλας
χώρας θέλουσι, μηδʼ ἵνʼ ἂν σαυτοῦ κρατοῖς.
ἦ καὶ κατασκιῶσι Θηβαίᾳ κόνει;
ἀλλʼ οὐκ ἐᾷ τοὔμφυλον αἷμά σʼ, ὦ πάτερ.
οὐκ ἆρʼ ἐμοῦ γε μὴ κρατήσωσίν ποτε.
ἔσται ποτʼ ἆρα τοῦτο Καδμείοις βάρος.
ποίας φανείσης, ὦ τέκνον, συναλλαγῆς;
τῆς σῆς ὑπʼ ὀργῆς, σοῖς ὅταν στῶσιν τάφοις.
ἃ δʼ ἐννέπεις, κλύουσα τοῦ λέγεις, τέκνον;
ἀνδρῶν θεωρῶν Δελφικῆς ἀφʼ ἑστίας.
καὶ ταῦτʼ ἐφʼ ἡμῖν Φοῖβος εἰρηκὼς κυρεῖ;
ὥς φασιν οἱ μολόντες εἰς Θήβης πέδον.
παίδων τις οὖν ἤκουσε τῶν ἐμῶν τάδε;
ἄμφω γʼ ὁμοίως, κἀξεπίστασθον καλῶς.
κᾆθʼ οἱ κάκιστοι τῶνδʼ ἀκούσαντες, πάρος
τοὐμοῦ πόθου προύθεντο τὴν τυραννίδα;
ἀλγῶ κλύουσα ταῦτʼ ἐγώ, φέρω δʼ ὅμως.
ἀλλʼ οἱ θεοί σφιν μήτε τὴν πεπρωμένην
ἔριν κατασβέσειαν, ἔν τʼ ἐμοὶ τέλος
αὐτοῖν γένοιτο τῆσδε τῆς μάχης πέρι,
ἧς νῦν ἔχονται κἀπαναίρονται δόρυ·
ὡς οὔτʼ ἂν ὃς νῦν σκῆπτρα καὶ θρόνους ἔχει
μείνειεν οὔτʼ ἂν οὑξεληλυθὼς πάλιν
ἔλθοι ποτʼ αὖθις· οἵ γε τὸν φύσαντʼ ἐμὲ
οὕτως ἀτίμως πατρίδος ἐξωθούμενον
οὐκ ἔσχον οὐδʼ ἤμυναν, ἀλλʼ ἀνάστατος
αὐτοῖς ἐπέμφθην κἀξεκηρύχθην φυγάς.
εἴποις ἂν ὡς θέλοντι τοῦτʼ ἐμοὶ τότε
πόλις τὸ δῶρον εἰκότως κατῄνεσεν.
οὐ δῆτʼ, ἐπεί τοι τὴν μὲν αὐτίχʼ ἡμέραν,
ὁπηνίκʼ ἔζει θυμός, ἥδιστον δέ μοι
τὸ κατθανεῖν ἦν καὶ τὸ λευσθῆναι πέτροις,
οὐδεὶς ἔρωτʼ ἐς τόνδʼ ἐφαίνετʼ ὠφελῶν·
χρόνῳ δʼ, ὅτʼ ἤδη πᾶς ὁ μόχθος ἦν πέπων,
κἀμάνθανον τὸν θυμὸν ἐκδραμόντα μοι
μείζω κολαστὴν τῶν πρὶν ἡμαρτημένων,
τὸ τηνίκʼ ἤδη τοῦτο μὲν πόλις βίᾳ
ἤλαυνέ μʼ ἐκ γῆς χρόνιον, οἱ δʼ ἐπωφελεῖν,
οἱ τοῦ πατρός, τῷ πατρὶ δυνάμενοι, τὸ δρᾶν
οὐκ ἠθέλησαν, ἀλλʼ ἔπους σμικροῦ χάριν
φυγάς σφιν ἔξω πτωχὸς ἠλώμην ἀεί.