Ancient Greek · ~3 min
Episode 3, lines 3.490-3.509
Sophocles, Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ 3.490-509
Not analysed yet
ἔπειτʼ ἀφέρπειν ἄστροφος. καὶ ταῦτά σοι
δράσαντι θαρσῶν ἂν παρασταίην ἐγώ·
ἄλλως δὲ δειμαίνοιμʼ ἄν, ὦ ξένʼ, ἀμφὶ σοι.
ὦ παῖδε, κλύετον τῶνδε προσχώρων ξένων;
ἠκούσαμέν τε χὤ τι δεῖ πρόστασσε δρᾶν.
ἐμοὶ μὲν οὐχ ὁδωτά· λείπομαι γὰρ ἐν
τῷ μὴ δύνασθαι μήδʼ ὁρᾶν, δυοῖν κακοῖν·
σφῷν δʼ ἁτέρα μολοῦσα πραξάτω τάδε.
ἀρκεῖν γὰρ οἶμαι κἀντὶ μυρίων μίαν
ψυχὴν τάδʼ ἐκτίνουσαν, ἢν εὔνους παρῇ.
ἀλλʼ ἐν τάχει τι πράσσετον· μόνον δέ με
μὴ λείπετʼ· οὐ γὰρ ἂν σθένοι τοὐμὸν δέμας
ἔρημον ἕρπειν οὐδʼ ὑφηγητοῦ δίχα.
ἀλλʼ εἶμʼ ἐγὼ τελοῦσα· τὸν τόπον δʼ ἵνα
χρῆσταί μʼ ἐφευρεῖν, τοῦτο βούλομαι μαθεῖν.
τοὐκεῖθεν ἄλσους, ὦ ξένη, τοῦδʼ· ἢν δέ του
σπάνιν τινʼ ἴσχῃς, ἔστʼ ἔποικος ὃς φράσει.
χωροῖμʼ ἂν ἐς τόδʼ· Ἀντιγόνη, σὺ δʼ ἐνθάδε
φύλασσε πατέρα τόνδε· τοῖς τεκοῦσι γὰρ
οὐδʼ εἰ πονεῖ τις, δεῖ πόνου μνήμην ἔχειν.