Ancient Greek · ~7 min
Episode 3, lines 3.305-3.344
Sophocles, Οἰδίπους Τύραννος 3.305-344
Not analysed yet
Φοῖβος γάρ, εἴ τι μὴ κλύεις τῶν ἀγγέλων,
πέμψασιν ἡμῖν ἀντέπεμψεν, ἔκλυσιν
μόνην ἂν ἐλθεῖν τοῦδε τοῦ νοσήματος,
εἰ τοὺς κτανόντας Λάϊον μαθόντες εὖ
κτείναιμεν ἢ γῆς φυγάδας ἐκπεμψαίμεθα.
σύ νυν φθονήσας μήτʼ ἀπʼ οἰωνῶν φάτιν
μήτʼ εἴ τινʼ ἄλλην μαντικῆς ἔχεις ὁδόν,
ῥῦσαι σεαυτὸν καὶ πόλιν, ῥῦσαι δʼ ἐμέ,
ῥῦσαι δὲ πᾶν μίασμα τοῦ τεθνηκότος.
ἐν σοὶ γὰρ ἐσμέν· ἄνδρα δʼ ὠφελεῖν ἀφʼ ὧν
ἔχοι τε καὶ δύναιτο, κάλλιστος πόνων.
φεῦ φεῦ, φρονεῖν ὡς δεινὸν ἔνθα μὴ τέλη
λύῃ φρονοῦντι· ταῦτα γὰρ καλῶς ἐγὼ
εἰδὼς διώλεσʼ· οὐ γὰρ ἂν δεῦρʼ ἱκόμην.
τί δʼ ἔστιν; ὡς ἄθυμος εἰσελήλυθας.
ἄφες μʼ ἐς οἴκους· ῥᾷστα γὰρ τὸ σόν τε σὺ
κἀγὼ διοίσω τοὐμόν, ἢν ἐμοὶ πίθῃ.
οὔτʼ ἔννομʼ εἶπας οὔτε προσφιλῆ πόλει
τῇδʼ, ἥ σʼ ἔθρεψε, τήνδʼ ἀποστερῶν φάτιν.
ὁρῶ γὰρ οὐδὲ σοὶ τὸ σὸν φώνημʼ ἰὸν
πρὸς καιρόν· ὡς οὖν μηδʼ ἐγὼ ταὐτὸν πάθω—
μὴ πρὸς θεῶν φρονῶν γʼ ἀποστραφῇς, ἐπεὶ
πάντες σε προσκυνοῦμεν οἵδʼ ἱκτήριοι.
πάντες γὰρ οὐ φρονεῖτʼ· ἐγὼ δʼ οὐ μή ποτε
τἄμʼ, ὡς ἂν εἴπω μὴ τὰ σʼ, ἐκφήνω κακά.
τί φής; ξυνειδὼς οὐ φράσεις, ἀλλʼ ἐννοεῖς
ἡμᾶς προδοῦναι καὶ καταφθεῖραι πόλιν;
ἐγὼ οὔτʼ ἐμαυτὸν οὔτε σʼ ἀλγυνῶ. τί ταῦτʼ
ἄλλως ἐλέγχεις; οὐ γὰρ ἂν πύθοιό μου.
οὐκ, ὦ κακῶν κάκιστε, καὶ γὰρ ἂν πέτρου
φύσιν σύ γʼ ὀργάνειας, ἐξερεῖς ποτε,
ἀλλʼ ὧδʼ ἄτεγκτος κἀτελεύτητος φανεῖ;
ὀργὴν ἐμέμψω τὴν ἐμήν, τὴν σὴν δʼ ὁμοῦ
ναίουσαν οὐ κατεῖδες, ἀλλʼ ἐμὲ ψέγεις.
τίς γὰρ τοιαῦτʼ ἂν οὐκ ἂν ὀργίζοιτʼ ἔπη
κλύων, ἃ νῦν σὺ τήνδʼ ἀτιμάζεις πόλιν;
ἥξει γὰρ αὐτά, κἂν ἐγὼ σιγῇ στέγω.
οὐκοῦν ἅ γʼ ἥξει καὶ σὲ χρὴ λέγειν ἐμοί.
οὐκ ἂν πέρα φράσαιμι. πρὸς τάδʼ, εἰ θέλεις,
θυμοῦ διʼ ὀργῆς ἥτις ἀγριωτάτη.