Latin
Lines 1.3-1.136
Andreas Capellanus, Liber Secundus 1.3-2-136
Not analysed yet
I. Causa coniugii ab amore non est excusatio recta.
II. Qui non zelat amare non potest.
III. Nemo duplici potest amore ligari.
IV. Semper amorem crescere vel minui constat.
V. Non est sapidum quod amans ab invito sumit coamante.
VI. Masculus non solet nisi plena pubertate amare.
[45] VII. Biennalis viduitas pro amante defuncto superstiti praescribitur amanti.
VIII. Nemo sine rationis excessu suo debet amore privari.
IX. Amare nemo potest, nisi qui amoris suasione compellitur.
X. Amor semper consuevit ab avaritiae domiciliis exsulare.
XI. Non decet amare quarum pudor est nuptias affectare.
XII. Verus amans alterius nisi suae coamantis ex affectu non cupit amplexus.
[46] XIII. Amor raro consuevit durare vulgatus.
XIV. Facilis perceptio contemptibilem reddit amorem, difficilis eum carum facit haberi.
XV. Omnis consuevit amans in coamantis aspectu pallescere.
XVI. In repentina coamantis visione cor contremescit amantis.
XVII. Novus amor veterem compellit abire.
XVIII. Probitas sola quemque dignum facit amore.
[47] XIX. Si amor minuatur, cito deficit et raro convalescit.
XX. Amorosus semper est timorosus.
XXI. Ex vera zelotypia affectus semper crescit amandi.
XXII. De coamante suspicione percepta zelus et affectus crescit amandi.
XXIII. Minus dormit et edit quem amoris cogitatio vexat.
XXIV. Quilibet amantis actus in coamantis cogitatione finitur.
[48] XXV. Verus amans nil bonum credit nisi quod cogitat coamanti placere.
XXVI. Amor nil posset amori denegare.
XXVII. Amans coamantis solatiis satiari non potest.
XXVIII. Modica praesumptio cogit amantem de coamante suspicari sinistra. XXIX. Non solet amare quem nimia voluptatis abundantia vexat.
XXX. Verus amans assidua sine intermissione coamantis imaginatione detinetur.
XXXI. Unam feminam nil prohibet a duobus amari et a duabus mulieribus unum.
[49] Has autem regulas, ut dixi, secum Brito praefatus adduxit et ex parte regis amoris illi dominae, pro cuius amore tantas fuerat passus angustias cum ipso repraesentavit accipitre. Quae etiam ipsius militis agnita fide plenaria ac eiusdem strenuitatis audacia plenius intellecta labores illius suo remuneravit amore, et curia dominarum plurimarum atque militum convocata regulas praedictas patefecit amoris et eas singulis amantibus sub regis amoris interminatione firmiter conservandas iniunxit. [50] Quas quidem universae curiae plenitudo suscepit et sub amoris poena in perpetuum conservare promisit. Singuli etiam, qui ad curiam vocati convenerant, regulas iam dictas in scriptis reportaverunt et eas per diversas mundi partes cunctis amantibus ediderunt.