Latin
Lines 416-458
Appendix Vergiliana, Ciris 416-458
Not analysed yet
Vinctane tam magni tranabo gurgitis undas?
Vincta tot assiduas pendebo ex ordine luces?
Non equidem me alio possum contendere dignam
Supplicio, quae sic patriam carosque penates
Hostibus immitique addixi ignara tyranno.
Verum istaec, Minos, illos scelerata putaui,
Si nostra ante aliqui nudasset foedera casus,
Facturos, quorum direptis moenibus urbis,
O ego crudelis flamma delubra petiui:
Te uero uictore prius uel sidera cursus
Mutatura suos quam te mihi talia captae
Facturum metui: iam iam scelus omnia uicit.
Tene ego plus patrio dilexi perdita regno?
Tene ego? nec mirum: uultu decepta puella
Vt uidi, ut perii, ut me malus abstulit error.
Non equidem ex isto speraui corpore posse
Tale malum nasci: forma uel sidera fallat!
Me non deliciis commouit regia diues,
<Diues> curalio fragili et lacrimoso electro,
Me non florentes aequali corpore nymphae,
Non metus incedens potuit retinere deorum:
Omnia uicit amor: quid enim non uinceret ille?
Non mihi iam pingui sudabunt tempora murra,
Pronuba nec castos accendet pinus odores,
Non Libys Assyrio sternetur lectulus ostro -
Magna queror: ne me illa quidem communis alumna
Omnibus iniecta Tellus tumulabit harena.
Mene inter matres ancillarique maritas,
Mene alias inter famularum munere fungi,
Coniugis atque tuae, quaecumque erit illa, beatae
Non licuit grauidos penso deuoluere fusos?
At belli saltem captiuam lege necasses.
Iam fessae tandem fugiunt de corpore uires
Et caput inflexa lentum ceruice recumbit,
Marmorea adductis liuescunt bracchia nodis.
Aequoreae pristes, immania corpora ponti,
Vndique conueniunt et glauco in gurgite circum
Verbere caudarum atque oris minitantur hiatu.
Iam tandem casus hominum, iam respice, Minos.
Sit satis hoc, tantum solam uidisse malorum:
Vel fato fuerit nobis haec debita pestis,
Vel casu incerto, merita uel denique culpa:
Omnia nam potius quam te fecisse putabo'.