Latin
Lines 1.137-1.181
Archipoeta, ARCHIPOETA (12th century) 1.137-181
Not analysed yet
scitis ista, neque vos doceo,
sed quod scitis, facere moneo.
pro me loqui iam tandem debeo,
non sum puer, aetatem habeo.
vitam meam vobis enucleo,
paupertatem meam non taceo:
sic sum pauper et sic indigeo,
quod tam siti quam fame pereo.
non sum nequam, nullum decipio:
uno tantum laboro vicio:
nam libenter semper accipio
et plus mihi quam fratri cupio.
si vendatur propter denarium
indumentum, quod porto, varium,
grande mihi fiet opprobrium;
malo diu pati ieiunium.
largissimus largorum omnium
praesul dedit hoc mihi pallium
magis habens in caelis praemium
quam Martinus, qui dedit medium.
nunc est opus, ut vestra copia
sublevetur vatis inopia;
dent nobiles dona nobilia:
aurum, vestes et his similia.
ne pauperi sit excusatio,
det quadrantem gazophylatio;
haec viduae fuit oblatio,
quam divina conmendat ratio.
viri digni fama perpetua,
prece vestra complector genua:
ne recedam hinc manu vacua,
fiat pro me collecta mutua.
mea vobis patet intentio;
vos gravari sermone sentio;
unde finem sermonis facio,
quem sic finit brevis oratio.
praestet vobis creator Eloy
caritatis lecytum olei,
spei vinum, frumentum fidei,
et post mortem ad vitam provehi.
nobis vero mundo fruentibus,
vinum bonum saepe bibentibus,
sine vino deficientibus
nummos rnultos pro largis sumptibus.
amen.