Latin
7
Augustine, De Contritione Cordis 7
Unproofread scanNot analysed yet
Anima mea, ante omnia et sicut matrem virtutum monco 4, caveas, ne in recordationibus malorum tuorum alicujus diaboli laqueos incurras, quos mulli incauli incurrunt, qni dnm mala sua quasi pro cis plorantes ante mentis oculum reducunt, per easdem recordationes in ipsas Italorum dolectationes insipicnJer incidunt. (b) Sæpius etiam cum sine a caussa alicujus utilitalis cum aliquo loqui incipio, statim in detractionem incurro, vel pro aliqua re imprudenter juro, vcl vitio curiositatis ineptæ succumbo, vel malarum cogitationum turpitudines, motus illicitos ct impudicos in ipsis. interioribus meis sustineo. Hou tantæ infelicitati, tantæ perditioni! Dnm cnim qu u rotro sunt ohliviscens, ad ea quæ ante sunt me exten dere volo, subita nescio qua miseria me relali ad inania lot noxia conspicio: et tanquam mors subita interveniens, vel quemadmodum cnnis rabidus, qui nee percussus a laceratione hominis se temperat, carnalis delectatio perforat mentem meam: et pro suavi odore virtutum sentio intolerabilem ac teterrimum fetorem interiorum viliorum. Fateor, dulcissirue Domino Jesu, et expando coram tc omnes iniquitetes meas quas intus sustinco in anima mca; stint autem hæc mala mea undecim, scilicet ira, impatien. tia, inimica Dco et omnibus sanctis odiosa discordia, indignatio, rancor animi, tædium mentis, voracitas gulæ, murmuratio, dcsidcriuln voluptatis, delectatio carnis, tempestas libidinis; et multa his similia, quibus vexatur et afficitur, laceratur et discerpitur infelix anima mea. (a) O quam tolerabilius canis putridus fetet hominibus, quam anima peccatrix Deo! quam infelicius ista Deo, quam ille hominibus! Anima mea, arbor infructuosa, ubi snut fructus tui? Talis autem arbor digna est securi et igne, digna succidi et incendi (Matth. III, 10). Qui sunt fruetus tui? Utiquc spinae pungentes et amara peccata: quae utinam sic te poenitendo pungerent, ut confoderent1; sic amarescerent, ut evanescerent, Forsitan parvum quid putas aliquod peccatum. Sed heu! nonne omne peccatum per prævaricationcni Deum exhonorat? Quod ergo Deum exhonorat, quam pravum est? Audebit ergo peccator aliquod peccatum parvum æstimare? Jesu bone Domine, cur de cœlo venisti? quid mundo fccisti? ad quid te morti dedisti? nisi ut peccatores salvares, quorum maximus ego sum.