Latin
1.34 to 1.53
Augustine, De Grammatica 1.34-53
Unproofread scanNot analysed yet
viri nihili, feminæ nihili, mancipia nihili. Ab epicœno nullum similiter exit in i. Ab o littera vocati nominativus terminatus masculino appellativo, ut ligo, ligonis. A proprio nomine, ut Cato, Cicero, Maro, Nero, Tubero, et cætera talia. A feminino appellativo, ut vertigo, indago, ferrago, siligo (in Juvenali legitur ita: sed quæ mutalis inducitur atque fovetur Tot medicaminibus coctaeque siliginis offas Accipit et madidae, facies dicetur aut ulcus (Satira 6, v. 461-473 )Sartago. virago, lanugo, aurugo,:erugo, crepido (in Juvenli, Nulla crepido vacat, nusquam pons et tcgetis pars. (Satira 5, v. 8.) et lolia. A feminino proprio, Carthago: peregrina vcro, ut Dido. Ino, lo, Alecto, Celæno, Clio, Manto; quorum genitivus in us exit, Didus, Inus, lus, Alectus, Celenus, CUius, Mantus: sed hoc cum Graecis tractemus. A ncutro nullus nominativus in o exit. A communi, fullo, latro, caupo, etc. Ab epicœno, struthio, hirundo, hirudo, gurgulio, bufo; et talia. Ab a vocali solum neutrum, quod in singulari indeclinabile est, in plurali declinaltr, ut cornu, veru, genu, tonitru: hoc sono enuntiantur omnes casus in singulari, ut diximtis; in plurali declinantur, cornua, veru:,. genua; genitivo, horum cornuum, vertUm, genuum: et cætera declinabis ad regulam versuum, fluctuum.