Latin
19.27 to 19.42
Augustine, De Grammatica 19.27-42
Unproofread scanNot analysed yet
Inperativo modo. eatur a me, a te, ab illo; a nobis, a vobis, ab illis. Modo optativo, utinam iretur a me, a te, ab Ulo; a nohis, a vobis, ab illis. Praeterito perfecto et plusquam. perfecto, utinam itum esset a me, a te, ab illo: et pluraliter a nobis, a vobis, ab illis. Futuro tempore, utinam eatur a Ine, a te, ab illo: pluraliter a nolI, a vobis, ab illis. Modo conjunctivo tempore præsenti, cum curratur a me, a te, ab illo: et pluraliter a nobis, a vobis, ab illis. Preterito imperfecto, cum curreretur a me, a te, ab illo: pluraliter a nobis, a vobis, abillis, Practerito perfecto, cum cursum sit a me, a te, ab illo: pluraliter a nobis, a vobis, ab illis. Praeterite plusquam perfecto, cum cursum esset a me, a te, ab illo: pluraliter a nobis, a vobis, ab illis. Futuro, cum cursum erit a me, a te, ab illo: pluraliter a nobis, a vobis, ab illis. Modo infinito. curri debet a me, a te, ab illo: et pluraliter a nobis, a vobis, ab illis. Praeterito tempore, cursum esse debuit a me a te, ab illo: et pluraliter a nobis, a vobis, ab illis. Tempore futuro, cursum iri debet a me, a te, ab illo: et pluraliter a nohis, a vobis, ab illis.