Latin
27.36 to 27.80
Augustine, De Grammatica 27.36-80
Unproofread scanNot analysed yet
lib. i, w. 99, 100), id est cadere vel jacere. Trojæ, inquit, sub moenibus altis. Item de loco in locum, Sive sub incertas zephyris mutantibus umbras. (Eclog. 5, v. 5.) Et subjunxit, succedimus, ubi est motus de loco in locum. Super motus: Super Garamantas et Indos proferet imperium (Æneid. lib. 6, vv. 794, 795), motus est. In loco autem: Geminæ super arbore sidunt (Ibid. ,P. 203). Item subter, de loco in lo:um: ut, Angusti subter fastigia tecti ingentem Æneam duxit (Id. lib. 8, vv. 366, 307). In ioco autem: omnes Ferre libet subter densa testudine casus. (Id. lib. 9, vv. 513, 514.) Sic sub, si de loco ad locum fiat motus, accusativum tenet: ut, sub speluncam curro. Si autem positas sub ipsa spelunca curras, ablativum tenet: ut. sub spelunca curro. Sic super, si. de loco ad locum fiat motus, accusativum tenet, super tectum curro. Si autem positus quis super tectum currat, ablativum tenet: super tecto curro. Sic, subter fluctus mergo, si ex littore motus fiat in demersione, accusativus est, ut mergo subter fluctus; si autem quis sit jam in fluctibus, subter fluctibus mergitur. Sed multum juvant hanc locutionem et observationem duo adverbia locorum, quo et ubi. Quo, in locum motus est; ubi, in loco situs est: ut, quo venit teluin? in hostem: ubi hæsit? in hoste. Quo voluit Catilina telum dirigere? in consulis corpus; ubi voluit defigi? in consulis corpore Sic enim ait de sica: Ut cam putes in consulis corpore defigere. Sic cum dicimus, quo fugimus? scilicet in locum. Ubi latet? in Ioco. Ergo, ut diximus, adjuvant adverbia haec duo, ad confusionem distinguendi præpositiones utriusque casus. Sic namque de hac adverbiorum ratione purgatur et illud in Verrinis: Quod ille ill caput ab hostium duce acceperat. Acceperat ergo vulnus directum in caput, acceptum in capite.