Latin
Chapter 34
Augustine, De Quantitate Animae 34.77
Unproofread scanNot analysed yet
Audisti quanta vis sit animx ac potentia: quod ut breviter colligam, quemadinodum fatendum est, animam humanam non esse quod Deus est; ila præsumendum, nihil inter omnia quae crcavii, Dco essc propinquius. Ideoque divine ac singulariter in Ecclesia catholica traditur, nullam creaturum colendam esse animæ (libentius enim loquor his verbis quibus mihi hæc insinuata sunt), sed ipsum tantummodo rerum, quæ sunt, omnium Creatorem, ex quo omnia, per quem omnia, in quo oninia; id est incommutabile principium, incommutabilem sapientiam, incommulabilem charitatem, unum Deum vcrum I at jue perfectum, qui nunquam non fuerit, nunquam non erit, nunquam aliter ruerit, nunquam aliter erit; quo nihil sit secrelius, nihil præsentius; qui difficile invenitur uhi s tt difficilius ubi uon sit; cum quo esse non omlies possunt, et sine quo esse nemo potest: ct si quid de illo incredibilius, convenientius tamen atque aptius homines dicere valemus. Hic ergo solus Deus animæ colendus est, neque discretc, ncquc confuse. Quidquid enim anima colit ut Dcum, necesse cst ut melius csse, quam scipsam, putet. Animæ autem natura nec terra, lice maria, nec sidera, nec luna, nec sol, nen quidquam omnino quod tangi, ant his oculis videri potest, non denique ipsum quod vidcri a nobis non polest, cirlum melius esse credendum est. Imo hæc omnia longe detcriora esse, quam est quælibet auiina, ratio certa convincit; si modo cam veri amatores dui entem pcr insolita quoddam, cl ob hoc ardua, constantissime atque observantissime scqui audeant.