Latin
33 to 49
Augustine, Psalterium [Incertus] 33-49
Unproofread scanNot analysed yet
Dum sitit in te anima mea, protege me a conventu malignantium. Cum ad te omnis caro venerit, non amoveas a me misericordiam tuam, et spiritum sanctum tuum ne auferas a mc2; sed illumina faciem tuam stiper me. Prosperum iter fac mihi, Deus salutaris mens: ut non absorbeat me profundum, ne que aperiat super me puteus os siJum. Adjutor et liberator meus esto, Domine, ne tardaveris. Quoniam in te spero, Domine, non confundar in æternum. Cum judicaveris populum tuum, et hi qui se elongant a le peribunt, ne avertar ego humilis factus confusus. Quoniam justus judex es, humilias et exaltas, nimis terribilis, et quis resistet tibi tunc ab ira tua? Tu es DiMus qui facis mirabilia magna solus. Sicut populum mum pane aluisti in deserto, et desiderio suo non fraudasti eum; ita me csurientem gratia tua reficiat, et cito præveniat misericordia tua. Et tu mihi tutor, panem lacrymarum et amaritudinem compunctionum trihuc in tempore tribulationis: et da de petra mellis dulcedinem capiam internae suavilatis8. Deus qui inter justos et peccatores cuncta discernis, qui solus es a! tissimus super omnes gentes, miserere mci, et tribue mihi benedictionem, qui legem dedisti: rcmitte iniquitatem cordis mei, et dimitte omnia peccata mea. :et salvum fac servum tuum Deus meus sperantem in te. Deus qui fundasti Ecclesiam tuam4 in montibus sanctis, inclina aurem luam ad precem meam. Manus ergo tua mihi auxilietur, ne avertar in humilitate; sed libera me de laqueo vcnantium, ct a ruina, et dIDmonio meridiano: lit plantatus in domo Domini sicut palma floream, et sicut cedrus, quæ est in Libano merear multiplicari in longitudinem dicrum. Esto mihi refugium, et auxilium spei meæ, Deus meus, et rex magnus super omnemterram.