19.9.a to 19.9.6

Adulescens Iuliani in convivio ad quosdam Graecos lepidissima responsio. ADULESCENS e terra Asia de equestri loco, laetae indolis moribusque et fortuna bene ornatus et ad rem musicam facili ingenio ac lubenti, cenam dabat amicis ac magistris sub urbe in rusculo celebrandae lucis annuae, quam principem sibi vitae habuerat. Venerat tum nobiscum ad eandem cenam Antonius Iulianus rhetor, docendis publice iuvenibus magister, Hispano ore florentisque homo facundiae et rerum litterarumque veterum peritus. Is, ubi eduliis finis et poculis mox sermonibusque tempus fuit, desideravit exhiberi, quos habere eum adulescentem sciebat, scitissimos utriusque sexus, qui canerent voce et qui psallerent. Ac posteaquam introducti pueri puellaeque sunt, iucundum in modum Ἀνακρεόντεια pleraque et Sapphica et poetarum quoque recentium ἐλεγεῖα quaedam erotica dulcia et venusta cecinerunt. Oblectati autem sumus praeter multa alia versiculis lepidissimis Anacreontis senis, quos equidem scripsi, ut interea labor hic vigiliarum et inquies suavitate paulisper vocum atque modulorum adquiesceret: Τὸν ἄργυρον τορεύσας, Ἥφαιστέ, μοι ποίησον Πανοπλίας μὲν οὐχί, Τί γὰρ μάχαισι κἀμοί; Ποτήριον δὲ κοῖλον Ὅσον δύνῃ βάθυνον, Καὶ μὴ ποίει κατʼ αὐτὸ Μήτʼ ἄστρα μήτʼ ἀμάξας: Τίδʼ ἀστέρος Βοώτεω; Ποίησον ἀμπέλους μοι Καὶ βότρυας κατʼ αὐτῶν Καὶ χρυσέους πατοῦντας Ὁμοῦ καλῷ Λυαίῳ Ἔρωτα καὶ Βάθυλλον.