Latin · ~5 min
Book 3, Chapter 14, lines 3.14.11-3.14.20
Aulus Gellius, Noctes Atticae 3.14.11-20
Not analysed yet
Iam in vicesimo manifestius dimidiam horam dicere studiose fugit, sed pro dimidia dimidium ponit in hisce versibus: Tempestate sua atque eodem uno tempore, et horae Dimidio et tribus confectis dumtaxat—eandem Ad quartam. Nam cum obvium proximumque esset dicere:
dimidia et tribus confectis, vigilate atque attente verbum non probum vitavit.
Per quod satis apparet ne horam quidem dimidiam recte dici, sed vel dimidiatam horam vel dimidiam partem horae.
Propterea Plautus quoque in Bacchidibus dimidium auri dicit, non dimidiatum aurum ;
item in Aulularia dimidium obsoni, non dimidiatum obsonium, in hoc versu: Ei ádeo obsoni hic iússit dimidiúm dari; in Menaechmis autem dimidiatum diem,
non dimidium in hoc versu: Diés quidem iam ad úmbilicum dímidiatus mórtuust.
M. etiam Cato in libro quem De Agricultura conscripsit: Semen cupressi serito crebrum, ita uti linum seri solet. Eo cribro terram incernito, dimidiatum digitum. Iam id bene tabula aut pedibus aut manibus complanato.
Dimidiatum, inquit, digitum, non dimidium. Nam digiti quidem dimidium, digitum autem ipsum dimidiatum dici oportet.
Item M. Cato de Carthaginiensibus ita scripsit: Homines defoderunt in terram dimidiatos ignemque circumposuerunt, ita interfecerunt.
Neque quisquam omnium qui probe locuti sunt his verbis sequius quam dixi usus est.